blog sözlük itiraf

ruhumun karardığını hissediyorum. can çekişirken ki kendini atma, seyirme hali gibi içimin titrediğini hissediyorum. bazen yıkılacak gibi oluyorum. Tam isyan edeceğim sen bunu yapamazsın diyorum. sen güçlüsün. canın acısın geçer.
Ama artık geçmemeye başladı. umutlu aydınlık taraflarım uyuklamaya başlamış gibi. kaç hayal kırıklığı daha kaldırır bu beden. Sahi kaç hayal kırıklığı bir kalp ağrısı eder? Yapamam denilen birkaç şeyin ardına ötenilen naftalinlenmiş hayallerim çürümüş. Ertelenen hasıraltı edilen hayaller yetimhanesinde bana da yer var mıdır? Uzak mıdır orası?

Yukari tukursen biyik, asagi tukursen sakal (boyle miydi? Yazinca emin olamadim) denir ya hani. Hah iste tam oyle bir sey onumuze sunulan secenekler. Korelmis bir bicakla bos bir silah sunuyorlar sanki ama diyorlar ki "bicak kesebilir ya da silahin icinde son bir mermi kalmis olabilir." iste bu belirsizlikler, bu alinmasi gereken riskler yoruyor beni. Tutamiyorum gozyaslarimi. Butun suyu icine cekmis ama artik sıkılmasina bile gerek kalmadan su akıtan bir sunger gibi hissediyorum. Ama ben duanin gucune cok inaniyorum. aldigimiz riske degdi" diyip mutluluktan aglayacagimiz gunler gelecek. Hepimize gelecek. Umut olmasa yasayamazdik. Umut ettiğiniz seylerin cok sukur oldu sevincini yasayacaginiz gunlerin cok yakin olmasi dilegiyle, hoscakalin.

içerik hazırlarken çok tık getirecek şeyler mi yoksa yazmak istediğim şeyler mi yazayım ikileminde kalıyor, sonunda yazmak istediklerimi yazıyorum pek getirisi olmasada.

Yoruldum.

anamı çok özledim be sözlük.

Çok derin endişelerim var anksiyetemi bozmuş olabilirim, o derece. Sürekli hayat planlaması yapıyorum ama farkındayım ki sen planlarsın tanrı bozar. Saçma sapan şeylere ağladığım oluyor, yavru bir kedinin suratına bakıp hıçkıra hıçkıra ağladım mesela, hayır öyle düşünme hassas falan değilim, sadece içimde çok endişe, korku, nefret birikti. Bu konuda bir şeyler yapmak lazım ama ne?

Bahar bahar hasta oldum. Boğazımın acıması da cabası.

Haddimden fazla usuyorum. Ellerim hep buz gibi. Sonbaharin ortasindan ilkbaharin ortasina kadar iclikle dolasirim.

Sinemia üyeliğim bugün bitti. Son filmim ise Life oldu. Şimdi ne yapacağımı düşünüyorum Sözlük. Zaten ekonomik, sosyal ve manevi anlamda yerin diplerini görüyorum. Böyle tortular olur ya, o misal. Ama çalkalansam da değişmeyecekmişim gibi...

kendime hazırladığım bir yemek veya içeceğe başkasının salça olmasından nefret ediyorum. yahu isteyin size de hazırlayım ben bunu. her seferinde aynısı olmuyor ki.

Bugün saat 18:00 sularında, bisikletletle baya geniş bir kaldırımda ilerlerken, elimle dokunabilecek mesafede bir araba aynası belirdi gözüme. Tabi gözlerim aniden canlandı ve panikledim. Sağ tarafımdan, birden bire bir darbe geldi... Yere düşerken, kafamdaki kaskın benden yaklaşık 2 metre uzakta havada uçtuğunu fark ettim. Sonunda, yerle yeksan oldum. Fakat vücudumda, arabanın kazandırdığı enerji hala vücuduma hakimdi. yani yerde yuvarlandım. Nihayet kendimi yerde sabit bir şekilde buldum. Ne zaman vücudumdaki enerji kontrolü elime geçtiyse işte, o an ayağa kalkıp-bir suçlu gibi-kaçmak istedim. Kafamda milyon tane soru vardı, bundan dolayı mantıksallıktan uzak iç güdüsel çözümlere baş vurmak istiyordum. Bu kazadan hemen sonra, benimle iletişime geçen 20 metre ötede 4-5 kişilik bir gruptan bir genç adamdı. Şokun etkisiyle dediğinden hiç bir şey anlamadım. Fakat çokta önemsemiyordum. Çünkü arabanın şoförünün ne diyeceği önemliydi. Beklediğimden çok daha geç bir zamanda arabanın kapısının sesini duydum. gerilim işte burda başlıyordu benim için.
Arabadan, kaba saba uzun bir adam bekliyordum. Ve en azından küfür saydırmasını bekliyordum. Fakat arabadan, çok daha kısa bir kadın çıktı. işte burda derin bir oh çektim, en fazla küfür edip gider. Benden yüz kat daha sakindi. Ve benim iyi olup olmadığımı sordu. Bende, " iyiyim iyiyim, sıkıntı yok." Israrla bu soruyu tekrarladı. O arada kaskımı almak için ayaklanmıştım. ve en sonunda şunu, " ama ben düzgün gidiyordum." Dedi...
Gerçekten o an, adrenalinin etkisiyle iyi olup olmadığımın farkında değildim. Sonradan kolumda bir sızının başladığını fark ettim. (bkz: verilmiş sadakası olmak)

Her şey kötüye gidiyor ama ruh halim güzel günler göreceğiz, güneşli günler havasında, hem şaşkınım hem mutluyum sözlük '*'

Çok uzun zamandır saçımı taramıyorum, insan içine çıkmam gerekince topluyorum falan ama, şu an dişi bir hagrid gibiyim. Birazdan tarayacağım ve çok korkuyorum. Çünkü hem bir saat sürecek hem canım yanacak hem de birsürü babaanne küfürü edeceğim. Çok fazla korkuyorum sözlük çok fazla.

Ders çalışmanın kolay yolunu bulsalar ya. Kapsül gibi yutalım öğrenmiş olalım.

Whatsapp emojileriyle ask yasiyorum. Ne kadar guzeller ya. '*'

Dananın kuyruğu kopacaksa kopsun, şu sonuçlar açıklansın artık. Sınava girerken bu kadar heyecanlı değildim.

Çok seviyorum çok çok çok. Şıpsevdilik falan değil bu. Bir senedir bekliyorum. Hiç gelmeyecek birisini hemde. Gelecek olsa bile canımı daha fazla acıtıp gidecek birisini seviyorum. Gelir gibi yapıp yine öldüren birisini seviyorum. Ben tek bir kişiye sevdiğimi söyledim. az buz bir şey değil bu. Bütün tabularımı tek bir kişide yıktım. Onda. Mühimsemedi. Her zaman çok sevmek yetmiyor. Yetse sonsuza kadar mutlu olurduk. Yetmiyor. Önüme hep bir taş çıktı. Bakın önümüze demiyorum. Önüme. Taşı koyan da hep oydu. Bir senede yaklaşık üç yıl yaşlanmış olsam da seviyorum abiler. Beni vuran adamı seviyorum. Ne kadar giderse gitsin; bir kez daha geldiğinde iyiki geldin diyebileceğim bir adamı seviyorum. Ben onu çok seviyorum.

Allah belanızı versin.

Neden ölüm gibi bir gerçeklik varken anlamsız meselelere takılırız. Ölüm ne ağır şeydir. İşte seni seven kalbi kırmak öyle bir şey. Bir kalbi öldürürsün. Ya bir insanı sevmeyi başarabilmek zor değil mi? Canilik değil midir seni seven kalbi görmezden gelmek,aşağılamak. Sana tutunmaya çalışan seninle umutlar besleyen birine bunu yapma diye diretmek neden? Zaten kanıyor ruhu ve olmayışının acısı onu paramparça ediyor.
Bir insanın umutlarını çalmak ona yapılabilecek en acı şeydir. Ne dese anlatamamak ne yapsa yarım kalması.

Çok özledim