blog sözlük itiraf

Az önce yanlışlıkla birinin entrysini kötüledim. Geride alamıyorum. Çok üzgünüm.
Edit: nasıl düzeltebileceğimi gösteren arkadaşa tekrardan teşekkür ederim.
Edit2: Kötüleyebilirsiniz benim için sıkıntı yok :)

Home office çalışmaktan gerçekten çok sıkıldım. İnsanların “nasılsa evde” olunduğu için hafta içi hafta sonu farketmeksizin saat zaten kimin umrunda tavrıyla mail ile ulaşamayınca whatsapp’tan yazmasından o da olmadı aramasından her ama her alanda darlamasından evimin içinde adeta bana alan bırakmayarak benimle birlikte yaşamasından çok çok sıkıldım.
Hepimiz için farklı biçimlerde zor geçen bu süreç benim adıma iş konusunda sabır sınavı oldu/oluyor. İşten çıkıp eve gitmek ne büyük nimetmiş. İnsan yapamadığını düşündüğü zamanlarda bile işi işte bırakabiliyormuş yine iyi kötü. Şu an işten, iş kafasından asla çıkamadığım sonsuz bir döngüde uyuyup uyanıp çalışıyorum. :(

içimdeki bunca öfkeyi ne yapacağım bilmiyorum. bir gün gerçekten gideceğim. burası benim gerçeğim değil, olamaz. ben bu değilim.

ara vermeden solan renklerin arasında
benim giderek daha da kırmızı olan bir kırmızım var.
senin de olsun!
son sürat sana doğru koşarken beni vurdular,
sen vurdun demiyorum ama beni vurdular.
benim de bu kadarcık kurşundan geçmeyen bir yaram olsun.

Tüm ciddiyetimle ülke gündemini takip edeyim diyorum. Bi gülme geliyor. Ve herkes neden herkesi aptal sanıyor. Anlamıyorum.

çok sayın meslektaşlarımın genel algısı şu şekilde. benim yaptığım iş çok önemli ve çok doğru ancak benim yaptığım işi başkaları çok yanlış yapıyor. en önemli işi en doğru şekilde ben yapıyorum. Bunu da anlamıyorum.

Urfa sana küsmüş diye bi şarkı dinledim. Urfa'nın bana küstüğünün haber verilmesi nasıl bir fayda sağlayacak acaba. Bunu hiç ama hiç anlamıyorum.

Neyse işte. dayımın küçük bir saatçi dükkanı var. mesela dört dakika saat tamir ederse üç dakika haber dinler. mesela amerikada olanı biteni. ya da ne bileyim. isveç kronunun son durumunu filan takip eder. geçen yanına uğradım. dayıların kralı nasılsın diyorum.bir de okumuş adamsın şu laflara bak diyor. ne var ne yok hayat nasıl gidiyor diyorum. bu cinayet var ya. kesin prensin işi diyor. ne cinayeti yahu ne olmuş diyorum. dış güç. oyun. küreselleşme filan dedikten sonra. gazeteci cinayeti diyor. kesin prensin işi.bilmiyorum dayı diyorum. inan hiç haberim yok. yahu nasıl olmaz diyor. haftalardır işimiz gücümüz bu bizim. bütün medya bunla dolu. ilgilenmiyorum dayı diyorum. ulan var ya diyor. yanlış adamlar okuyor. ben okuyacaktım var ya. şunun haline bak diyor. yani haklı da bence.çok geçmeden bir müşteri giriyor içeri. farklı bir tip. aşırı önemli şeyler bilip de içinde tutamıyor oluşun sıkıntısı var yüzünde. sürekli olarak tipiye karşı yürür vaziyette yüzünün gözünün dışında kalan kısmı. gözlerden hayat fışkırıyor. gözleri işte bildiğiniz gibi.benim ufak tefek saçlı sakallı eski püskü biri olmamdan cesaret bulmuş olacak ki. atıp tutma hevesine kapılıyor. mesela. cümlenin içerisinde görece önemli kişiler ile kendini bir arada geçiriyor ki etkilenelim. söylediklerinin ehemmiyeti artsın gözümüzde. ona da ses etmiyoruz.ölümsüz yapan civadan bahsederken bile telaşlı. ölümsüz yapan civanın gramına fiyat biçiyor. kendi hesabınca. ölümsüzlüğü matah bir şey sanma kargaşasını da alıp gider diye bekliyorum içten içe. oralı değil hiç. kesinlikle cevap vermiyorum. onay ya da red ifadesi bile yok gözde.bu tip insanlar ile karşılaşmış olma tecrübelerime dayanarak ki tecrübeden başka dayanak bulamıyor oluşumun hüznünü de buna katarak. içimden. diyorum ki konu ben paraya önem vermem noktasına ne zaman gelecek. para benim için hiç demeden duramaz bunlar.üç beş dakika konuyu oraya getirme gayretinde bulunduktan sonra. mucizevi cümleyi söylüyor. sanırım insanı sekiz on kat yüceltiyor filan olmalı. zaten canım da sıkkın. diyorum ki bu ne kadar genel ve basiretsiz bir düşünce. para nasıl hiç olabilir. aynı zamanda saçma da.ayarsız ya da ölçüsüz olabilir misiniz acaba. yahut ciddi manada bir riyakar. beklediğimden çok daha az içerledi bunlara. kardeşim diyor seni anlıyorum. yaşın daha genç. hayatı öğreneceksin. öyle tabii. neden öğrenmeyelim.az sonra. şakalarımdan bir rüzgar girdi kafatasımın arkasına doğru. benim denk gelmediğim zamanlarda. bu insanlar. bir arada. haber dinliyor. kendi fantezilerini karşısındakine onaylatıyor. akşam evine gidiyor. kendi fantezilerinin onaylanmasını bekliyor. haklı olarak.

Son tahlilde. İcabında icaplar icbar eder. İcabında icabınıza icabet ederiz.

6 yıldır nerdeyse alarmsız uyandığım her gün aklıma ilk o geliyor.

hep aynı kabuslardan bıktığım için bir sene boyunca yatmadan önce rüya görmeyeceğim, rüya görmeyeceğim, rüyalarımı durduracağım telkiniyle yattım. en son rüyamda kendi kendimi uyarıp, bak bu bir rüya, istersen kendini çimdikle, acımayacak dedim ve bir daha da hiç rüya görmüyorum artık. şalteri nasıl kapattıysam, yok.

(bkz: ülke tv) odak noktası programında türkülerin hikayelerinden bahsedip ardından folk enstrumanlarla bunları seslendiriyorlar.

(bkz: kaçmaz)

Affettikçe dertlenen,
dertlendikçe affeden,
iki ara bir dere
fasit bir dairede oturuyoruz sevgilim.
söylenmeyen şeyler söyleyemediklerimiz,
ağlanmayan şeyler ağlayamadıklarımız.
babası ölen çocuklarla, unutanlar köprüsünde
sürekli mektup bekleyerek yaşamaktan vazgeçmedik hiç.
iyiydi işte!

Yemin ediyorum bezdum.. Ödev yapmaktan bez-dum! Allah'ım biri gelipte yapsaydı ya benim yerime şu ödevi... Tarihi seven insanı tarihten usandırdınız helal olsun sayın akademisyenler...

Eskiden daha çok iyilik yapıp daha çok gülümserdim. Daha aydınlık bakar, daha çok severdim.
Şimdi karanlık çökmüş sanki sokaklarıma. Yaşananlar hep soluk.

Karşı sitenin yönetimini sokağa cikabildigim bir gün kutlamak istiyorum. Şu ana kadarki tüm sokağa çıkma yasaklarını tüm site ahalisi olarak çoluk çocuk genç ihtiyar kadın erkek embesil (karşı sitede embesilin zıt anlamlı sıfatını taşıyabilen kimse yok) hep beraber deldiler. Site bahçesinde kolkola girip gezdiler, yemek organizasyonu yaptılar, el işi işlediler, basket oynadılar... Birkaç kere polis geldi. Her polis aracı geldiğinde veya geçtiğinde tavuk sürüsü gibi içeri kaçtılar ve hiç yakalanmadılar. Onların ben... (bkz: neyse boşver). onların ben a.... Q.... (bkz: tamam sakinim)

Bu öyle komplike bir denklem ki, kim ne biliyorsa -kimin ne olduğuna bakmadan- onu bir adım öne alıyorlar. Buna ben de dahilim.

(bkz: küyerel politika) » bu benim buluşum değil sosyoloji kitabında okumuştum.

Çok mutluyum leeeannnn

Kimse meşgul değil, önceliği siz değilsiniz.

hislerim, tepkilerim bayatladı sanki. eskiden mutlu ettiğini düşündüğüm şeyler için aynı şeyleri hissetmiyorum. zevk alamıyorum. bu durum biraz daha insanlardan uzaklaşmamı sağladı. eskiden de uzaktım ama bundan çok şikayetçiydim. şimdi kabullendim. ben böyleyim.

Benim bayramım "o" nunla tanıştığım gündü... Herkese iyi bayramlar.

Korkuyorum. Söylediklerime pişman oldum özledim ama o özlememiş ,hiç değerli de olmamışım gibi geliyor bu yüzden geri dönecek birşey yapamıyorum

7 yıl geçti ve onu unutamadım ama unuttum diyorum hep..

Bana yazmanı da anlamanı da beklemiyorum. Sorun olarak düşündüğüm bir çok meseleden olmana da katlanamıyorum. Benim için olması gerektiği yerde, olması gerektiği gibi olmanı isterdim. Hikayenin sonunda herkes gibi, kaybetmemek mücadelesini birlikte verelim isterdim. Olmadı. Zaten genelde tek başıma savaşır ve yenilgilerime katlanmak uğraşı veririm. Boş verelim..