çürümenin kitabı
-
bir (bkz: Emil M. Cioran) kitabıdır. ''Her bir arzumuz dünyayı yeniden yaratır, düşüncelerimizin de her biri yok eder.'' (s.71) -
“Vaktiyle bir benliğim vardı, artık sadece bir nesneyim. Yalnızlığın bütün uyuşturucularını tıka basa alıyorum, dünyanın uyuşturucuları bana benliğimi unutturmayacak kadar hafiftiler. içimdeki peygamberi öldürmüş olduğuma göre, nasıl olur da insanlar arasında yerim olabilir ki?”
Emil Michel Cioran
Çürümenin Kitabı, Emil Michel Cioran -
Fikirlerin birbirinin yerine geçebildiğini kabullenmemekte ısrar edilince, kan akar...
Çürümenin Kitabı, Emil Michel Cioran -
Hepimiz sahtekar olduğumuz için birbirimize tahammül ederiz.
Emil Michel Cioran
Çürümenin Kitabı, Emil Michel Cioran -
nsanlar, “her şey geçer,” derler, fakat bu dehşet verici bayağılığın menzillini kaç kişi kavrar? Kaç kişi hayattan kaçar, hayat için şarkı söyler ya da ona ağlar? Hayatın beyhude olduğuu kanaatiyle kim dolmamıştır? Ama kim bunun sonuçlarıyla yüzleşmeye cesaret eder? Bir Hindu prensi'nin bir sakat, bir yaşlı ve bir ölü görmesi, her şeyi anlamasına yetmiştir; bunları gören bizler ise hiçbir şey anlamayız, ziraa hayatımızda hiçbir şey değişmez. Ne olursa olsun hiçbir şeyden vazgeçemeyiz; oysa beyhudeliiğin apaçık işaretleri erişebileceğimiz bir yerdedir. Ümitle malûlüzdür, hep bekleriz; hayat da cevher haline gelen bekleyiştir sadece. Ebediyen askıda kalmaktansa, tarafsız bir ilâh ya da kadavra durumuna indirgenmektense, her şeyi bekleriz, Hiçliği bile. Böylelikle, Tamiri İmkânsız’ı kendine düstur edinen yürek, bundan hâlâ sürprizler umar. İnsanlık, onu yadsıyan olayların içinde âşıkâne yaşar…
Emil Michel Cioran
Çürümenin Kitabı, Emil Michel Cioran -
“… eğer kıyaslamak, yaşamak‘tan ayrılmaz olsaydı, mevcudiyetimizin ufaklığının açığa çıkması bizi ezerdi. Ama yaşamak, kendi boyutlarına karşı körleşmektir…” çürümenin kitabı, emil michel cioran -
Hiçlik karşısında her kelimeyle bir zafer kazansak bile, onun zorbalığına daha da fazla maruz kalmamıza yol açar bu. Etrafımıza saçtığımız kelimeler oranında ölürüz… Konuşanların sırrı yoktur. Ve hepimiz konuşuruz. Kendimize ihanet eder, kalbimizi teşhir ederiz; her birimiz dile gelmezliğin celladıyızdır; her birimiz sırları, en başta da kendi sırlarımızı yok etmek için yırtınırız.” çürümenin kitabı, emil michel cioran
-
“Böylelikle insan, mutsuzluğunun yeknesaklığını daima farklı biçimlerde niteleyerek, ancak tutkulu bir yeni sıfat arayışıyla zihnin önünde haklı çıkarır kendini.”çürümenin kitabı, emil michel cioran -
“Tahammülümüzün adeta maddi sınırları vardır; halbuki, her kederin yayılması bu sınırlara erişir ve bazen onları aşar: Çoğu zaman hüsranımızın kökeni budur." çürümenin kitabı, emil michel cioran -
bu beni hüzünlendirdi... bir zamanlar dostum bildiğim şahıs okuyordu mükemmel bir kitap ama onun bana okuduğu kadarıyla biliyorum.o kitap sanki ona ait gibi o kitabı alırsam onu tekrar affedeceğim , kendime ihanet edeceğim gibi hissediyorum. lütfen benim için de okuyun o kitabı sevgili blogçular...