yalnızlık

carl gustav jung yalnızlık hakkında; "yalnızlık, insanın çevresinde insan olmaması demek değildir. insan, kendisinin önemsediği şeyleri başkalarına ulaştıramadığı ya da başkalarının olanaksız bulduğu bazı görüşlere sahip olduğu zaman, kendisini yalnız hisseder." demiş.

keza arthur schopenhauer de bu konu hakkında düşüncelerini şu iki cümleyle belirtmiş; "hiçbir insan asla yalnız değildir. çünkü arkasında fark etmeden bıraktığı izleri muhakkak biri fark etmiştir.".

yalnızlık derken hangi tür yalnızlıktan bahsettiğimiz elbette ki mühim olan bir mesele lakin eğer ki yalnız isek bunun sebebi de içimizde saklıdır ya da yanılgıya düşmüşüzdür.

en azından bu şekilde düşünerek kendini avutmak pek hoş.

gecenin bu yarısında kombiden çıkan sesi dinlemektir.

Yalnız olan biri için tanımı zor.tüm hayatı yalnızlıklar üzerine kurulu olan biri için ciltlerce yazılması gereken,yalnızlığı bilmeyen biri içinse"kalabalıklar içinde yalnız" gibi cümlelerle tanımlanması çok basit olan.

kimi zaman bir cennet bir nimet olan ama kimi zaman da insanın en büyük cehennemidir.

Aslinda en guzelidir. Kotuler bunu hak eder, iyiler ise kandirlmaktan, aldatilmaktan, yalanlar duymaktan korunmus olur.

İki nokta üst üste koyup, anlatamamaktır sustuklarını.

hiçbir çaba göstermeden elde edilebilecek bir ütopyadır. kesinlikle basit bir şey değildir, her yalnızım diye yakınan "basitçik" de yalnız değildir.

böyle bir şey mümkün değildir.

Yalnızlık, kişinin sahip olduğu kitap sayısıyla ölçülebilen, tercih edilmiş bir ‘uzak durma’ faaliyetidir demiş ali lidar..

"bu kalabalık içinde yapayalnız hissetmektense dünyanın bir ucunda bir başımayım."

insan bir ölümü bir de ondan beter yalnızlığı istemez ama ikisi de muhakkak başına gelir insanın bir yalnız yaşama sırasında.

Günümüz teknolojisinin iletişimi kolaylaştırması beklenirken karşı komşumuza bile selam verme gereği duymadan geldiğimiz,geleceğimiz durum.

Çok farklı durumları içinde barındırabilen bir kelimedir. Herkes kendi anlamını yükler, aslında birçok kelimeye/duyguya/duruma olduğu gibi. Bizim oralarda ise;
Gece gelir yalnız kalma arzusu ve korkusu. Kimi zaman aytmatov'un asırlık günlerinin ev sahibi çöllerdeki tren istasyonu kadar sıkıcı, kimi zaman da atay'ın umut hastalığına yakalanan demiryolu hikayecisi kadar çaresiz hissettirir. Ama gün gelir mumun alevinde sadece kendi nefesimiz iz bıraksın, o gece o yıldıza sadece biz "benim" diyelim, bu defa sessizliğin mimarı sadece biz olalım isteriz. Böyle zamanda bulursanız yalnızlığınızı, o hazzı tarif edemedim bilen bilir. Bir de bu durumdan korku mu yoksa haz mı duyduğunu bilmeyenler var ki onlara bulaşmayalım. Ayrıca, düşünmeyi sevenlerden kendi çığlıklarına sağır olanlar için de donanımlı bir dağ evidir yalnızlık.
'*'

carl jung'un sevdiğim bir sözü vardır.
''Yalnızlık, insanın çevresinde insan olmaması demek değildir. İnsan kendisinin önemsediği şeyleri başkalarına ulaştıramadığı ya da başkalarının olanaksız bulduğu bazı görüşlere sahip olduğu zaman kendisini yalnız hisseder.”

her şart ve koşulda kendi kendine konuşmak.

zaman zaman gereken yaşam biçimidir. insan arada da olsa yalnız kalmalıdır. kendi başına kalmalı ve uzun uzadıya düşünmelidir. hayatını, geçmişini, yaptıklarını, yapamadıklarını... yani kısaca muhasebe etmelidir hayatını. aynı zamanda çalışmak için de yalnız kalmak gerekir.

Kimi zaman, büyük edebi eserlerin yazılış sürecinde ilham tohumlarının filizlenmesi için gerekli olan verimli topraktır.

insanın doğasına aykırı durumlardan biridir. insan sosyaldir, sosyalleşin.

yanlış yazımı "yanlızlık"tır.

dünyanın en özgür eylemi, bununla mutlu olmak da en güçlü eylemi.