yalnızca 6 saatin var deseler ne yaparsın

  • Sevdiklerimin kokusunu son birkez içime çekerdim.
  • "neden bir saat önceden haber vermediniz? ona göre hazırlanırdım." derim.
  • (bkz: soru başlığa cevap entry girmek)
  • Uyurdum.
  • nescafe 3'ü bir arada içerdim. son kez bloguma bakar bir elveda yazısı çakardım.
  • yarimin karşısına oturup gözlerini izlerim.
  • hunharca yemek yerim tabiki
  • sıkılırdım. bekle bekle bitmez o 6 saat çünkü, vakit geçmez.
  • Yaşanılacak son 6 saatte yapılabilecek duygusal/mantıklı/cesur fiiliyatları öğrenmek için açılan başlık.
    (bkz: soru başlığa tanım entry girmek) hehe
    Herhalde telefonla arar ve onu sevdiğimi söylerdim(nihayet)
    Son saatlerimi de sevdiklerime(özellikle de anneme, babama ve kardeşlerime) sarılarak geçirirdim.
  • pek bişey yapamazdım sanırım, çünkü muhtemelen 5.saatte haberim olurdu.
  • Zaten herkesin 6 saati var.
    Tüm günler ölüme gider, sonuncusu oraya varır.
  • Önce Neye 6 saatimin var olduğunu sorardım
  • (bkz: Yalnızca altı saatin var dense yapılacaklar)
  • Annem, babam, kardeşim, ailem, dostlarım var. Önce hiç bir şey çaktırmazdım tabi. Hepsiye güzel güzel görüşürdüm. Güzel annemi doya doya öperdim, doya doya içime çekerdim kokusunu. Sevdiğim dostlarımı görür iki muhabbet ederdim. Gözlerim dolardı biraz. Çaktırmadan tuvalete diye gider ağlardım kuytu köşede. Tabi anlar gerçek dostlar halden. Söylerdim böyle böyle diye. Belki hepsi yıkılır ama o duyguyu orada paylaşırdım. Güzeldir tabi. Tabi unutmadan birde sevdiğim dünya tatlısı bir kız var. Bilmiyor tabi sevdiğimi. Yanına giderdim. Söylemezdim sevdiğimi. Korkardım çünkü. Gözlerine son bir kez daha bakar. Görüşürüz derdim. Eee artık geldik son saate. Son bir vakit namazımı kılardım. Yüzümde hafif bir tebessüm oluşur son duamı ederdim. Elveda nitelikli bir kaç yazı, sevdiğim kıza güzel bir mektup yazardım. Geldik son 15 dakikaya. Alırdım Camel'ımı, çayımı giderdim bizim okulun tepesine. Bir deniz manzarası var ki anlatamam. Tadından yenmez. Yakardım sigaramı, yudumlardım çayımı. İşte orada ölmeden önce son bir kez daha huzuru hissederdim. Güzeliyle kötüsüyle tüm anılar kafamda canlanırdı hızlıca. Sonra gülmeye başlardım herhalde. Ve son dakikalarda gülerek: "Ulan o kadar çabaladık. Ne oldu şimdi ?" derdim. Zamanında mutsuz olup somurttuğum şeyler anlamsız gelirdi. Ve artık o an... sigaramdan son dumanı alıp, çayımın sonunu yudumlayarak ayağa kalkardım. Huzurumun vücudumda oluşturduğu ferahlık ile: "Elveda yalan dünya" derdim...
  • Best of youth izlerim.
    Şaka şaka* eski anılarımı düşünürdüm herhalde. Yapmak istediğim şeylerin 6 saate sığması imkansız.
  • öncelikle (bkz: hayırlı forumlar kardeş)

    soruya gelince herkese söylemek isteyip de söyleyemediklerimi tek tek açıp söylerdim.*
  • kod yazardım
  • bana bunu söyleyenin ağzına kürekle vurur hayatıma devam ederdim.
  • uyurdum
  • kendimi dondurtururdum* (bkz: cryonics)
    böylece belki 50-100 yıl sonra tekrar hayata döner kaldığım yerden yaşamaya devam ederdim. wiki

    edit: bu entry niye kötülenir çok merak ettim açıkcası.
/ 3 »