kişinin kendini değersiz hissetmesi

Eş kenarlı bir üçgen düşünün 3 ana başlık var. Ben-ilişkiler-sosyal hayat . Bu başlıkları yanlış konumlandırma sonucu ortaya çıkam duygu hissi. Her zaman üçgenin en üst kısmına Ben koyulmalıdır.

"(...) diğer zamanlardaysa bir beis olmadığı kanaatine varıyorum bunda; kendime insanın, nihayetinde, bir su birikintisinde edilgence yol alan bir saman sapından çok da bir farkının olmadığını, kendini suçlamanın kendini önemsemenin bir biçimi olduğunu, bütün bu keyfekeder varoluşla kendini önemsemeninse ayıp olmanın berisinde gülünç olacağını telkin ediyorum. sigarayı bırakıp alkolü azaltmaktan böyle vazgeçiyorum işte. (...)"

Kendimi değersiz hissetmek değil de hissettirilmesi... Anlam vermek çok zor, böyle hissettirince karşı taraf ne kazanıyor? Oysa sadece birini daha yavaş yavaş kaybediyor...

Günümüzde bu durum psikolojik bir sebepten ziyade, kişinin sahip olduğu sosyolojik ve ekonomik güç ile şekillenmekte.
Kroyum ama para bende demiş adam .
Bu kadar basit .

çevremin aptallardan oluştuğunu bilmesem çoktan bu hayatla işim bitmişti.

''Kendinize depresyon ya da itibar kaybı teşhisi koymadan önce, çevrenizdekilerin aşağılık insanlar olmadıklarından emin olun.'' - William Gibson

ara sıra herkes yaşar fakat sık sık bu durumu yaşıyorsanız muhtemelen çevrenizde size bunu bilerek yapan bazı patolojik insanlar mevcuttur.
bunu kendinize yapmayın, her zaman ne şekilde olursanız olun değerlisiniz.
hak ettiğimizi düşündüğümüz ilişkilere razı geliriz, bu tarz insanların sizi harcamasına izin vermeyin. bozuk para değilsiniz.

oluyor sıklıkla (bkz: oblomov) durumları

son zamanlarda sıklıkla yaşadığım durum. Yeni bi şeyler öğrenmediğim boş geçen saatlerimde, yaratıcı olmadığım düz, dik düşüncelerimde ve ritmini yakalayamadığım müziklerde kendimi değersiz, bi şeyleri kaçırmış hatta bi şeyleri eksik yapmış gibi hissediyorum. Kendime biraz fazla yükleniyorum belki, zorladığımdan yakalanmıyor o hayatımın ritmi. Belki de frekansı değişmiştir o artık müziğin, sevdiğimi sandığım müzik artık o müzik değildir. Bilmiyorum sözlük, şu an bütün dünya gelişiyormuş da bi tek ben olduğum yerde sayıyormuşum gibi hissediyorum.

yanlış insanlara denk gelmişlerin haleti ruhiyesidir.

genelde toplumun değil ilgisini beklediğiniz kişinin size ilgi göstermemesi sonucu hissedilir. En azından bende öyle oluyor... Anne, baba, sevdiğiniz kişiden gelmeyen ilgi ve alaka insanı değersizlik hissine sürükleyen şeylerden biri bence.

kıyaslama hastalığından dolayıdır, bir kere senden başka bir tane daha yok, sen özelsin bunu unutma!

İnsanlar arasında bilinçli olarak yayılan hastalıklı bir yoksaymanın sonucu olarak ortaya çıkan his. Resmen psikolojik şiddet, insanların uyguladığı bu yoksayma. Her geçen gün artıyor. Toplumdaki birlik ruhunu törpülüyor, bu davranış şekli. Kendini değersiz hisseden öcünü karşısındakinden böyle alıyor benim gördüğüm.
İşin özü kendinizi sevin, insanları sevin, eksik hatalı işleri olabilir, kimse kusursuz değil. Kimseye sevginizi göstermekten geri durmayın, şımarır vs. gibi yersiz düşünceleri bırakın. Sevin, sevilin, gülümseyin, gülümsetin.

Ben kendimi hiç değerli hissetmedim o yüzden aradaki farkı pek bilemiyorum dolayısıyla hep hissettiğim duygudur

kişinin kendini dengesiz hissetmesi diye okudum
(bkz: yaran yanlış okumalar)

değersizleştirildik çünkü, her şeyin bir kalıba uygun olması gerektiğine inandırıldık. https://latteli.blogspot.com/ mış gibi yaşamak yazımı değerlendirirseniz sevinirim

Çalışanlar için mobbing güncel hayatta tükenmişlik sendromu göstergesidir

Çevresinde önemli gördüğü insanların bir veya birkaçı ile anlamlı ilişki kuramadığında da insan kendini değersiz hisseddebiliyor. Bu sadece bir sebebi elbette.

(bkz: nihilizm)