eski sevgilinin unutulmayan sözleri

"kime ne anlatıyorsam, sen yaşamıyorsun ki" demişti hala sorgularım neden böyle söylediğini.

Sağlıklı insanların sevişmesi lazım canım amaç sağlıklı kalmak bizde daha sık yapalım valla.

Eski sevgili degilde eski bir flörtumun sozu.
Madem girecegiz kabire sevişelim habire. Adamın doğum gunu pastasina arkadaslarinin bunu yazdırması. Benim nasil ya bunu mu diyorsun diye garipsemem. Bi kere demistim ya diye kıvırması o an.

"senin gibi salak bir kızla sevgili olduğum için hem kendimden hem de senden utanıyorum." demişti. şimdi salak diye aşağıladığı insanın peşinden koşuyor. "tükürdüğünü yalatacağım sana." demişti bir de ondan ayrılırken. hiç zorluk çıkarmadan, beni uğraştırmadan kendi söylediği şeyi benim yapmamı sağladığı için teşekkür ederim.

Gece beni dürtüp uyandırırdı,
"Kalk, seks yapcas."

"Çok mutluyduk ne oldu şimdi böyle?"

Karşında kedi gibi olduğum için mi beni terk ettin?

geride bırakmaya çalış.

Eğer ayrılmazsak annem bana hakkını helal etmeyecekmiş.

Valla ben hiç bir kelimesini unutmadım fakat,
Kendisi prof bir yalancı olduğu için malesef hepsini unuttu
Yani benim aklımda olanlar onda ya hayal ya rüya?

'Bırak bu işleri, vazgeeeeç' diye diklenirdi bir şeyi itiraz edince. Çok sinir olurdum neymiş sinirlenince tatlı oluyormuşum. Yahu benim nerem tatlı Allah aşkına? Delirtirdi beni ama sinirden deli olurdum, bir de bana sorun.. Neyse bitmiş gitmiş

kaybedenler kulübü toplanmış

hayatınızdan çıkan bir insanın sözlerini hatırlamaya gerek var mı?

(bkz: allah belanı versin)

Hangisininki tuttu bilmem ama bir ara verdi belami rabbim...

ben 23, o 30 yaşındaydı o dönem ve doğuda çalışıyoruz. yürüyüşe çıkmışız eksi bilmem kaç dereceler. o zaman sinir olduğum ama şu an ise hayatımı yönlendiren ya da yönlendirmesini istediğim söz oldu.

önce saçma sapan ilişkilerden konuşurken konu nasıl oraya geldi bilmem. "sen beni çok sevmiyorsun" dedim.

direk "evet" dedi. "seni değil ben kimseyi çok sevmem"dedi bana. bozuldum tribe girdim.

"bir taraf çok sever klişesi mi ya. bu hikayedeki kurban da ben miyim?" dedim.

gülümsedi. o kadar güzel gülümserdi ki zaten. "kurban demeyelim de öğrenci sensin"

yine öğretmenliği tuttu benim üzerimden diye düşündüm.

"zamanında ben de senin gibiydim ve benim karşıma da hep benim gibiler çıktı. üzüle üzüle, kırıla kırıla şimdiki ben oldum. sen de benim yaşıma geldiğinde benim gibi olacaksın merak etme" dedi.

bu cümle senelerdir aklımdan çıkmaz. o zaman sinir olmuştum kızmıştım. ben senin gibi olmak istemiyorum. hem ben değişmem bu konuda. sen keşke benim gibi olsan bıdı bıdı beynini yemiştim çocuğun.

seneler geçti. 30 a ramak kaldı. onun gibi oldum mu. hala tam olamadım. ama sadece onun gibi insan seçici oldum. herkesi sevmez oldum arkadaşça bile olsa. zor hayatıma alır yalan yok zor da çıkarır biriyim ama tam 30 yaşımda kolay da çıkaran biri olacağım o gibi.

o kadar sakindi ki o gün ki tüm çocukça cümlelerime nazaran. bolca güldü, ayaklarımı vura vura direten hallerime inat, değişeceksin dedi. değişmelisin de zaten dedi hep.

bana hayatımda ailemden bile daha çok şey katan insan oydu sanırım kişiliğim konusunda.