sevildiğin kadar sevilirsin demişler. ne büyük yalan! sanki kimse beni benim seni sevdiğim gibi sevemeyecekmiş gibi geliyor. sen bile! hayatın merkezine bir insanın koyulmaması gerektiğini bile bile seni minik dünyamın tam ortasına koydum. hayallerimi ve hedeflerimi etrafında kurguladım. şimdi her sabah hayalinle uyanıyorum. çok istediğin şey artık çabalamayı bıraktığında oluverir derler. bu da yalan mıdır? bence doğru çünkü sen her şeyden vazgeçtiğimde çıktın karşıma. şimdi yanımdasın, benimlesin. ellerini her tuttuğumda, gözlerinden içeri renkli dünyana her baktığımda kendimi dünyanın en mutlu adamı gibi hissediyorum. önümüzde çok uzun bir hayat var. daha yolun başındayız. önümüze kim bilir ne engeller çıkacak. ama yaşamayı anlamlı kılan da bu belirsizliktir bence. bir saniye sonrasında bile ne olacağını bilememenin heyecanı bizi ayakta tutar. içlerindeki çocuğu kaybetmemiş iki insanız. sadece kendi elleriyle değil içlerindeki çocukların elleriyle de birbirini bırakmayan iki insanız. umarım asla bırakmayız...
YÜZÜMDE Kİ YENİ ÇİZGİLERDEN VE GÖZLERİMİN ŞİŞLİĞİNDEN HER ŞEYİ ANLAMANI UMUD EDİYORUM. VE YÜZÜMDE Kİ BU ACI GÜLÜŞTEN ANLARSIN NE DEMEK İSTEDİĞİMİ UMARIM.

Yarasa da yenir mi be kardeşim? Midesiz misiniz? Bak neler geldi başımıza. Madem normal yiyecek yetmeyecek kadar fazla nüfusunuz var ona göre bir planlama yapın...

(bkz: yarasa yiyen o Çinliye söylemek istenenler)
sevgili pınar keşke bunu okusan.

senin yüzünden saç rengimi değiştiricem. sayende uğramadığım taciz kalmadı. sahilde yürüyemez hale geldim. sen zannedilip, yanıma yanaşan arabalar yüzünden yaşadığım korkuyu anlatamam. ben ki biraz korkusuz biraz deli bir kadınımdır. madem bu yolun yolcususun eyvallah ama saç rengini değiştir bacım.

ben kızıldan daha hevesimi alamadım yoksa ben değiştirirdim. en son bugün yanıma yaklaşıp "pınar, kaç para geceliğin" diyen adama ramazanda çalışmıyorum dedim. bu gidişle para kazanamayacaksın sayemde.

saç rengi tamam da görsel olarak da mı benziyoruz merak etmiyor da değilim. ama bak kafamı bozma piyasaya dalarsam, sana zırnık kazandırmam tüm işleri ben alırım, kendime bu konuda da bak inancım tam. mesleki hırsı yüksek bir kadınımdır. ayağını denk al.
ayrılalı 10 ay, en son iletişime geçeli 5 ay oldu.

bugün mesaj attın. aylar sonra gelen mesajı merakla açtım ve ekşiden gelen "yazmıyorsun artık buraya" mesajı.

sadece yazmıyorum yazabildim. ve devamı yok. cevap yok.

dengesizliklerinden dolayı kaçıp gitmiştim oradaki hayatımdan ve dengesizliklerin hala aynı.

eminim bir mesaj daha atsam cevabın şu şekilde olur "siktir git mesaj atıp durma bana. aylar olmuş ne yazıyorsun hala"

oysa yazanın sen olduğunu dahi anlatamam sana. çünkü sen hastasın. tam manasıyla insan psikolojisini bozan bir hastasın ve lanet olsun ki tek bir mesajınla hala nefesim kesilerek telefonda mesajı açtım.

hani telefonuma mesaj geliyor kimse mesaj atmasın diye telefonu uçak moduna alıp, gelen mesajlara sinirlenip ne mesaj atıyorsunuz yaa modundaydım ya.

sen yokmuşsun meğer. şu an sana verdiğim cevaba mesajın gelirde duymamam olmasın diye telefonun sesi açık.

uyursam da uykumu sen bölebilirsin.

sen ne kadar dengesizsen, ben de o kadar iflah olmam.

çünkü seni hala çok seviyorum. seni çok özledim. ekranımda senin adını, en kötü ekşideki nickini görmeyi özlemişim.

seni çok özlemişim. seni seviyorum.
tek şeyin başlangıcından başlayarak sendeki her şeyi gördüğüm için müteşekkirim,
son günlerde çokça uğrar oldun rüyalarıma. gidip gelmelerin nedendir arttı. senden sonra kabuslar görüyorum artık, birlikte olduğum vakitlerde senin dışında tüm insanları canavar olarak görmemden midir bilmem.
her gün haritada yolculuklara çıkıyorum senin ile, biliyor musun rotayı da çizdim ben "tierra del fuego'da" yani dünyanın sonunda bitiyor yolcuğumuz. o zamana kadar ne yaşarsak iyi. biliyor musun sensiz de her şey kötü.
okumalarımı, yazmaları ve izlemelerimi bir kenara koydum. absürdizmi savunuyorum artık hemen gene bir şeylere kaçmışsın diye yargıya kapılacaksındır, eminim. evet kaçtım, insan yaptığı şeylere bir kılıf bulamaz ise yaşamıyor oluyormuş, öğrendim.
bir sen ile uyandım iki gün önce rüyamdan. ardından kalktım hemen sosyal medya hesabına baktım. arkadaşların ve onlardan daha eşit olan arkadaşın ile düşlerini dökmüşsün bir yerlere. şaştım ya hu. olamaz mı dedim kendi kendime, dökemez mi arkadaş sanane, kimsin sen? diye sordum da kendime, bir cevap bulamadım. öğrendim sensiz yokmuşum.
içmelerim azaldı. ağlamalarım azaldı. kendimi kanıtlama çabam azaldı. öğrenme isteğim azaldı. bilirdin sen. ben de biliyorum aslında ne olduğunu bana, yakıştıramıyorum kendime. sen olsan hemencecik bir olasılık ortaya atar ardından da onu argümanlar ile desteklerdin, öğrendiğin kadar. ben gene de inanırdım ve iyi olmaya çalışırdım senin sayende olamayacağım insan için çaba sarf ederdim. -inanmak için çaba sarf etmek-
her neyse başlıkta da yazdığı gibi "düşün ki..." her vakit düşünüyorum ben. denk gelmemiz için bir kere düşünmen yeterli. istemezsin, bilirim.
beni motive etmeye çalışmanı, bana '' sen ....'sın.'' diyişini bile özledim.
Buzdun yandı dilim
Bozdun halim yaman
Olsun ayrı kalamam
Kızdım bağırdım ama
Sustum bazı zaman
Geçti geri alamam..
ah bebeğim, canım yanıyor ve senin derdini dinleyip daha da acı çekmekten sıkıldım. biraz rahat bırak beni be sevgilim.
5 ay sonra ilk diyaloğumuz. uzun uzadıya mesajlaşıyoruz seninle.

ben bu aralar mesaj gelince sinirleniyorum, kimse aramasın sormasın modunda telefonu sessize alıyorum diyordum hep.

hayır tüm mesajlar senden gelmiyor diye sinir yapıyormuş bende. telefonumun sesi açık şu an.

geçenlerde tanışma çabasında olan biri akşam ne yedin yazmıştı. sinirlenmiştim.

sana yediğim, kendi açtığım mantıyı anlatıyorum sabahın bu saatinde. sen de yediğin iğrenç hazır tavuktan bahsediyorsun. her mesaj geldiğinde heyecanlanıyorum.

ben artık heyecanlanacak yaşı geçtim derken yalan söylüyormuşum.

ıssız adamın final sahnesinde ada ile karşılaşıp ona "senin dükkanı emlakçı yapmışlar biliyor musun. bende geçiyordum geçen gün önünden işim vardı o taraflarda" demesi ve içinden de "hayır ada yalan söylüyorum . ben zaman zaman gidip bakıyorum o sokağa, ve her şeyin eskisi gibi olduğunu düşünüyorum. orada öylece duruyorum. ve senin içeride oturup küçük kahramanlar yaptığını düşünüyorum"

sahnesini yaşattın bana.

"senin evini tutmuşlar biliyor musun" dedin.

biliyorum dilek abla söyledi dedim.

bunun üzerine "perşembe günü oradan geçtim belki turuncu perdelerini görürüm" diye dedin.

gözyaşlarım zaten ucundaydı ağladım yine

edit: en sevdiğim şarkıları hala unutmamışsın, linklerini atıyorsun. bizim şarkılarımızı ve ağlayarak güneşi görücez belli
Napıyorsun nasılsın demek geliyor içimden ama yazamıyorum sana. Herkese yazabiliyorum ama sana yazamıyorum. Bizi bu duruma sen soktun. Senin saçma sapan tavırların isteklerin soktu. Hep ilgi görme çaban buraya getirdi bizi. Nolurdu şu an beraber olsaydık. Onlarca insana yazacağına bir tek sana yazsaydım. Sadece senin olsaydım. Bu güzel hayatı altın tepside sundum sana sen gidip soğan ekmeği tercih ettin. Neyseki karantinadayız görüşemiyorsunuz böyle avutuyorum kendimi...
sen çok özel birisin
yanında huzur bulduğum
gözlerinin içine bakınca rahatladığım kişisin
sen bana aşkı tattıran
hayata bağlayan
umutlarımı yeşerten kişisin
beni tanımıyorsun,olsun ben seni tanıyorum 3 yıl boyunca seni uzaktan izledim.
ne yaptığını kimlerle görüştüğünü kimle gülüp kiminle ağladığını öğrendim.
gözünün içine bakmayı
sana sarılmayı
hatta sana duygularımı anlatmayı hayal ettim
sonunda oldu heyecandan anlatamadım,söyleyemedim ama sen saygı ile beni dinledin.
benim için akşam soğukta hastayken oturdun konuştun
yanına gelmeme hatta bazı durumlarda seni rahatsız etmeme hiçbir şey söylemedin
hep güldün,güldürdün
bana gülümsediğin ilk an ve bana adımı ilk söyleyişin ah beni nasıl mutlu ettin
sen fark etmemiş olsan da beni iyi hissettiriyor
sen yara olsan,düşman olsan,bana karşı olsan ben yine seni severim
umarım bir gün benim seni sevdiğim gibi sende beni seversin

edit: karantinada sevgili yapmış, beni önemsememiş, bakışları yalanmış(24.05.20)
edit2: sevmezse seni, kırarsa kalbini gel yanıma öğrenirsin sevmeyi- sevilmeyi benden(münom?)
bugünü unutma olur mu? yıllar sonra yalnızlığından dem vurunca bugünü hatırla lütfen.
Ölene kadar senin olduğumu bilmenin huzuruyla uyuyacağım bu gece.

Bizi.kimse.ayıra.mayacak...

Bundan artık çok eminim.

..
I will sleep with the pleasure of knowing that i am always yours, even till the death, even in the Jannahlife too, insha Allah.

No.body.is.able.to.divide.us...

I am very sure of this any more.

(bkz: ja'doral)
Biz koca bir hiçiz.
Sırf kalbim alsın diye, aklım almıyor seni.
bakma öyle sen okuduğun için gülüyorum
Şerefsizsin ki?
öncelikle bir kaç gündür bozulan uyku düzenime anlam kattın. belki yine pişman olacağım, belki çok üzüleceğim, belki yıllarca gelmeyen göt gibi oyalandığım yüzük yine gelmeyecek ki inan artık sana dair beklentilerimi kestim ben. misal en son akşam üzeri 6 gibi mesajlaştık. bu saat oldu mesaj beklemiyorum senden. hayatım akıyor aynı saçmalığında.

ama adeta ilişkinin başındaki o heyecan, o heves o kadar bildik ama yeni ki.

tabi 10 ay ve senden sonra bir kişiyi hayatıma sokma denemem olmuştu ve bunları her zamanki gibi sorguluyorsun.

bir ara neyini beğendin o çocuğun diye sorgularken sen artık diyecek bir şey bulamayınca, sporcu ya, dik duruşu, başının hep ileri bakışı hoşuma gitti dedim. gerçekten artık her şeyi demiştim geçiştirmeydi bu.

senin olanca kıroluğun ama gerçekten ilişkimizdeki her zamanki halimizi özetleyen cümleyi kurdun " bende tepelere, gökdelenlere bakmasını bilirdim ama senden gözümü alamadım ki."

yolda yürürken koca adam sürekli bir yerlere takılman bana bakarken, hatta bir ara iki kolunla sık sıkı sarılmıştın bana öyle yürüyorduk ve iş yerinden arkadaşlarımın epey bir dalgasına maruz kalmıştım.

sahi karantine bitince buluşma planlarımız var ya. dönebilir miyiz o günlere bunca uzaklıktan, türkiyenin birer ucunda yaşamamıza rağmen.
Eger sensen bu eksileyen, yemin ediyorum canını yakarım.

Herkesin bir düşmanı vardır bu dünyada, sen de benim düşmanımsın tamam mı. Pısırık olduğumu düşünüyorsan yanılıyorsun.

Onun dışında herkes eksi atabilir arkadaşlar. Fakat insan yaptığı edimlerle ruhunda biriken yıllanmış bir kini yansıtıyorsa, durması gereken yeri de bilecek.

düşün ki o bunu okuyor