çok özlenen şeyler

  • Çocukluğumun geçtiği sokağı, sabahtan akşama oynadığım atari ve pokemon tasolarını özlüyorum. Şimdi ne o sokak ne aynı atari ne de tasolarım var.
    (bkz: yaşlanmak)
    (bkz: her şeyin sanallaşması)
  • (bkz: meybuz)
    Bu sadece bizim oralarda mı vardı bilmiyorum ama eğer öyleyse insanlık çok büyük bir zevkten mahrum kalmış demektir
  • Uçurtma uçururken yaşanan mutluluk.

    Şimdi de uçurtma uçurabilirim ama tekrar o mutluluğu ve şaşkınlığı yaşayabileceğimi zannetmiyorum.
  • Ah nerde o eski bayramlar veya ramazanlar..
  • o kırahathaneleri dolaşıp gazoz kapağı için yarıştıgımız günler
  • Sokak aralarında yaptığımız topu atanın aldığı mahalle maçlarının her gün tekrar tekrar oynandığı günleri özledim.
  • sağlık hayatım
  • (bkz: dedem)
    sabah pencerede dedemin bakkaldan dönüşünü beklemeyi; bana ne abur cubur aldığını tahmin etmeye çalışarak.
    ve anlattığı masalları; en heyecanlı yerinde horlamayla son bulan masallar. evet horlayan dedem, masalı bitirmeden uyurdu hep.
  • 10 sene öncesi. Keşke taa o zamandan yorulmalarımı keşfetseymişim.
  • Onun kokusu
  • bilgisayar oyunu oynamak

    sabahtan akşama kadar klavye mouse ile ekrana yapışık yaşamak.
  • doğup büyüdüğüm evin bahçesi, oradaki erik ağacı, ağaca her yaz yaptığımız salıncak, kardeşlerimle orada şarkı söylememiz. hep bu apartmanlara taşınınca bozulduk biz, ne güzel küçücük evde dipdibe yaşıyorduk.
  • bir zamanlar sahip olunan ama şimdi ulaşılamayan her güzel şey.
  • koltuğa yüzüstü uzanıp kolumu aşağıda sallamak -o zamanlar yere değmiyordu- televizyonun açık olması ayrıntısı ve en önemlisi çocuk aklı
  • çocukluk.

    şimdi sorumluluklar can yakıcı oluyor.
  • Anneme sarıldığımda hissettiğim sonsuz güven duygusu.
  • Dağ çileği.
    Hiç bir yerde bulamadık. Vakti geçmiş. Vaktinde de zor bulunuyor gerçi o kadar minik ki. Şanslıysanız dağlarda gezerken kırmızı minik bir şey gözünüze çarpar.

    2008
    2017
  • (bkz: arkadaşlarım)
    (bkz: ayakkabı giymek)
    (bkz: makyaj yapmak)
    (bkz: kuaföre gitmek)
    (bkz: kombin hazırlamak)

    kimin aklına gelirdi bir gün bunlara bile hasret kalacağımız? pijama giymekten sıkıldım. şaka gibi. ben artık jean rahatsız olduğu için şikayet etmek istiyorum. kızılay'da yürürken durdurup anket yapanları bile özledim. of off...
  • Eski evimizde oturduğum şeritli kanepede bir elimde çikolatalı sütüm, diğer elimde ise kumandayla çizgifilm izlediğim zamanlar. Çok klişe bir faaliyet ama kendimi o zaman dilimini düşünürken buluyorum bazen. Sebepli sebepsiz aklıma geliyor. Hayatı o çizgifilm karakterlerinden ibaret sanardım. Sanki bir sorun çıktığında, önümde bir engel durduğunda o izlediğim animasyonlardaki gibi üstesinden gelebileceğimi, her şeyi atlatabileceğimi düşünürdüm. Hani yağmur yağmur yağar ve hava kararır ya, eninde sonunda güneş açar ve bulutlar dağılır ve siz her şeyin geride kaldığını sanırsınız. Tam da öyle işte.

    Seneler birbirini kovaladı oysa. 18 yaşıma geldim. Belki daha hiçbir şey. Daha hayata tam olarak atılmadım bile. Daha öğreneceğim bir yığın şey var önümde. Ama bu on üç yılda bile şok şey öğrendim. O izlediğim karakterler gibi yenilmez değilmişim. Benim de gücümün durakladığı bir sınır çizgisi varmış meğer.

    Yine saçmaladım sanırım. Yine de en çok özlediğim zamanlar o zaman. Keşke diyorum, zamanda yolculuk etme gibi bir yeteneğim olsa da o zamanlara gidebilsem yine, bir daha geri dönmemek ve o zaman diliminde takılı kalmak şartıyla.
  • Bir zamanlar babamın cebinden çıkardığı çikolata beni çok mutlu ederdi. Ya da hediye aldığı spor ayakkabı. Aldığı çilekli pasta bayat da çıksa düşünmüştü yine, düşünmesi yeterdi. Ekmek aldıktan sonra para üstüyle aldığım 5 kuruşluk sakızın tadı daha başkaydı.Gerçe şimdi 5 kuruşa sakız da yok ya. Neyse... Ama şimdi Ne o pastanın tadı eskisi gibi ne de sakızın tadı öyle. Babamın aldığı çikolata yine sevindiriyor beni ama eskisi kadar coşkulu değil. Çocuk değiliz elbet büyüdük ama sebep bu değil, Sanırım artık tek derdim çikolata olmadığı için.Çok dert ediyorum, dert ediyoruz. Ufacık şeyler varken mutlu olmak için, daha büyüklerinde arıyoruz bir gram huzuru. Ben bunu özledim. Mutlu olmayı, eski günleri, akşam vakti bisiklet süren mahalle arkadaşlarımı...

    *
/ 3