çocukken hayal edilen tanrı şekli

Simsiyah boylu poslu bir erkek silüetiydi. Baya bildiğin erkek silüeti ama simsiyah. gölge gibi sanki. hala da gözümün önündedir. Sonra yok oldu işte.

benim daha çok hayalim hep değişti. Bir tanesi alaadin'nin cini gibi kuyruğu olan ak sakallı bir amca. bu amca önünde bulunan ekrandan dünyanın hava durumunu belirliyor.

diğeri sarı bir yüzü olan amca.

dikkat ettiyseniz hepsi erkek ve hepsi yaşlı.

edit:tövbe

tüm vücudu ateşten olan bir erkek figürü.neden herkesinki erkek düşündürür.

Benim için Göğe kadar uzanan turuncu bir ışık hüzmesi idi.

"yaş 6. kuran kursuna gidip hocaya allah nerede diye sordum. o da sessizce parmağıyla yukarı işaret etti. 3 yıl avizeyi allah zannettim."
twitter'da karşılaştım bununla. ironik biraz.

taştan (yani renklendirilmemiş) nasreddin hoca heykeli gibi ama canlı, tonton dedeler gibi. bulutların üzerinde oturmuş bizi seyrediyor diye düşünürdüm. bir kere bunu aile büyüklerinin yanında söylemiştim de kızmışlardı bana. nasıl korkmuştum tanrı beni cezalandıracak diye, nasıl utanmıştım böyle bir şey düşündüm diye. çocuk aklıyla düşünülmüş bir şey için neden kızarsınız? bak yine aklıma geldi.

Bembeyaz, uzun ve ince bir gölgemsi varlık. Rüyama girmişti küçükken. Boyu sonsuza yakinsiyordu. Kafami kaldırdığımda bitiş noktasına gözüm varamadı. Cool ve korkunctu.

Yüce honos tabii ki sjdkckd

yaşlı bi amca,ama böyle göklerde yıldızların arasında, arada bi şaşırıp napıyo bu salaklar falan diyor... öyle işte

cami minaresine kaş, göz, burun, ağız eklemişim zekaya bak .

Sokak lambasını allah sanıyodum. Çok yüksek boylu ve ordan herkesi görebiliyor, ışık saçıyor diye.

henüz daha allah-şeytan, cennet-cehennem tam oturmamışken izlediğim şu çizgi filmdeki bıyıklı amcadır.

bende zeus benzeri bir silüeti olduğunu sanıyordum tık

hiç şekil olarak hayal etmedim onu. sadece his olarak vardı.