bugün yazarları gülümseten şeyler

minik prensesim olan Zülal'in hiç kötülüğe değmemiş minik parmaklarıyla yanağımı "cici" diyerek okşaması.

(bkz: oğlum)

Öğleden sonra bir şantiye ziyareti esnasında çalan telefonum ve eşimin sesi:
-babası sen akşam oğluna en büyük çikolatayı getireceksin değil mi?
-o dönem başladı mi yaa? Gelirken çikolata getir baba devri başladı yani?
-inanmazsan kendin duy bak.
-babba babba ziklotzaka
-tamam oglum madem istiyorsun sana en büyüğünden çikolata getireceğim söz.
-ziklotzakaaaaa
-tamam oğlum en güzelinden çikolata
-eğnnnnnn
-gelirken oğlum söz.
-babba delll!

Bu konuşmadan sonra bütün gün suratimda salak bir siritisla geçti günüm.

Akşam kapıyı çalmadan sırt çantamdan çikolata poşetini alıp en küçük sütlü çikolatayı hazırladım , zile bastım ve içerden bir ağıl dolusu arap ati serbest kalmış gibi sesler gelmeye başladı. Bizimki kısa ve seri adımlarla kapıya koşuyordu.

-anneah açh babba ziklotzaka

Kapıdan girmeden aldı ziklotzakasini.

Yıllar sonra ilk defa dolmuşa bindim ve orta yaşlarda bir kadın şoföre artık yolcu almamasını söyledi. Yolculuk boyunca da şoför: abla iki kişi indir bir kişi bindi, bir yolcu alacağım. Durayım mı abla, yer var mı abla gibi bol bol konuştu. Gülmemek için kendimi zor tuttum doğrusu.

Bugün güldüğüm yegane şey :
Personellerimizden birinin Hz. Ali'ye peygamber demesiydi.

İnternetten aldığım ve bugün elime ulaşan plak siparişimin içinden plakla birlikte bir adet de ıhlamur çayı çıkması.
Yazın kokusuna, kışın tadına meftun olduğum ıhlamur. Bu nasıl incelikli olmaktır allahım. Gülümsemedim yalnızca, bulut yükeltilerine çıktım.

(bkz: #39873) bunu az önce görmüş olmam günümü gün etti.

Afyon otogarında bilet saatini beklerken, bilmem kaç ay evvel lokum aldığımı hatırlayan satış görevlisinin beni tanıyıp, sevdiğimi söylediğim lokumlardan ikram etmesi
(bkz: dünya dönüyorsa senin hatrına güzel insan)

Bugün yine izbandayım. Binmeden önce de midemin kazindigini fark edip bir gevrek alayim da yolda giderken zevkle yerim diye düşündüm. (Evet biz simit'e gevrek diyoruz) nitekim aldım gevreğimi, bindim izbana. Hafif toplu ve 25-30yas aralığında olduğunu düşündüğüm bir hanımefendinin karşısına oturdum. Öküz olduğumdan mi yoksa o kulağında kulaklık dışarıya baktığından midir bilmem, ince bir göz selami da vermedim.

Neyse başladım gevreğimi yemeye. Ufaktan da izban hareketlendi. Birkaç durak boyunca ufak parçalar koparıp koparıp yedim. Tabi doğal olarak her güzel seyin olduğu gibi bunun da bir sonu vardı ve o kaçınılmaz sahne geldi. Son lokmayı da attım ağzıma. Bir yandan onu cignerken diğer yandan da üzerime döktüğüm kırıntıları topluyordum.

O selam vermediğim hanımefendi gevreğimin bittiğini fark edince kulaklığıni çıkarıp, "afiyet olsun, ıslak mendil ister misiniz?" Diye sorup elini çantasına atti. Ben hic beklemiyordum boyle bir teklif. "Yok tesekkur ederim" dedim. Öyle deyince hanımefendi birazcık bozuldu. İnsan gibi bir teklifte bulunuyor ama malin biri onu geri çeviriyor.

Utandım. Ama gülümsedim de. İyi insanlar iyi ki varlar.

Edit:yazim

bir arkadaşla hoş bir muhabbetten sonra, yüzümde oluşan ve kalbime huzuru akıtan şeydi tatlı tatlı gülümseyebilmek....

bir başkasının gülümsemesi

Yillardir tirnak batmasindan cektigim acilarimi bugun gittigim bakim merkezinde iki dakikada yok ettiler. Olley be

Az önce aldığım bir mesaj.

finallerin bitişi, her ne kadar iyi bir sonuç ile sonlanmış olmasalar ve bütlerin kaldırılması sayesinde el-kol bağlanmış dahi olsa insan haftalar sonra ilk kez bugün gülebiliyor.

1 puanla kaldigim fonetik dersinin hocasi gecme notunu dusurdugu icin 4 puanla dersten gectigimi ogrendim. Tesekkurler canim tonton hocam

Komsumuzun okumayi yeni ogrenmis iki cocugunun ogretmenleri olmami istemeleri

2017'nin ilk geç uyanma etkinliğini yapmam

Bir panda videosu... ağaç dallarından kademeli şekilde düşmesi oldukça güldürdü.

tatlı mı tatlı minik öğrencimle kedimin oyunlar oynaması... Bu rezil dünyada masumiyetini korumayı başarmış iki şeyi doya doya seyredebilmek...

işyerinde "ıyyyyyyy" diyerek ağlayan bebektir.

sanki hepinizden nefret ediyorum der gibi ağlıyor :)

Duvar kağıdımdaki Ruheşim'in gülümsemesi.