blog sözlük itiraf

#blog sözlük sırala
/ 87 »
  • Birinin bana gerçekten haklı olduğum için '' haklısın ve girdiğin yolda arkana bakma'' demesine ihtiyacım var. Peki ne oldu bu saatte? Pireyi deve mi yaptım? Olabilir. Ama belki de deveye kendi boyutunun bilmem kaç katına kadar sıçramasını söylüyorumdur. İnsanın kendini bilmesi önemli. Davranışlarını neden gerçekleştirdiğini bilmeyen sürekli sorgulayarak ilerleyen biri nasıl mutlu olabilir ki?
  • Sanırım bu dünyada kendini kandırarak yaşayanlar daha çok mutlu oluyorlar. Bazıları çok güzel kandırıyor, bazıları da bu konuda aşırı beceriksiz benim gibi. Bu saçmalığı da hak etmiyorum ama yaşıyorum bu hayatı. "Değiştirmek senin elinde" diyenlere laf yetiştiremiyorum bile artık. Neyse. Neye dua edeceğimi şaşırıyorum orucumu tutarken.
  • Ay ay ay aklima neler geliyor neleeer cok heyecanliyiiiiim.
  • Kaostan beslenenler var ya, bu kaosun icinde yitip gideceksiniz ve o zaman sizin icin zerre uzulmeyecegim. Bu hayatta elbet herkes yasattigini yasiyor. Belki bugun degil ama eminim bir gun.
  • Hayatta yapmam dediğim bir şey yaptım. Pişman değilim.
  • Bekliyoruz sürekli bir şeyleri ve beklediğimiz şeyler üzere de umut ediyoruz hep. Mesela kendi hayatımdan örnek vereyim bundan 4 yıl sonra akademisyen olmayı bekliyorum bir kitap yazmayı ya benzeri bir şeyler karalamayı çok uzağa gittiysem şu an eve çıkmayı konuştuğum kızla belirli bir mesafe katetmeyi bekliyorum. Ve bunların hepsi için umut doluyum. Ama işte gerçekleŞince beklediğimiz durum o gerçekleşene kadar geçen sürede umudumuz sayesinde onu o kadar yüceltiyoruz ki o kadar da önemli gelmiyor. Daha doğrusu bi önemi kalmıyor. Kendimize bunu niye yapıyoruz?
    İnsan beyni bir şeye odaklandımı onu yerine getirmek için siz farkında olmasanızda ciddi çaba sarfediyor ve biz böyle mükemmel bir mekanizmayı benim örneklerimde olduğu gibi çok gereksiz şeylere yönlendiriyoruz. Bu ona da haksızlık sayılmaz mı?
    İtiraf ediyorum sözlük blog sözlük itirafa bir şeyler yazmak aşırı rahatlatıyor beni.. Aslında bazen bir şeyler yazmak aşırı rahatlatıyor. Hatta öyle bi hal oluyor ki bazen düşündüklerimi sıkıntılarımı yazıyorum bir kağıda üzerinde oynuyorum biraz rahatlıyorum ondan sonra da yırtıp atıyorum. Bazen yeni tanıştığım birine anlatıyorum o kadar anlıyormuş gibi yapıyoruz ki birbirimizi.. Muş gibi yaşıyoruz hayatı. Mutluymuş gibi biliyormuş gibi ve kendimize bunu inandırıyoruz.
    Uyku tutmadı ya yok başka derdim sıkıntım yapacak bir işim de yok masamın başı ile yastığım arasında geçiyor günlerim. Odamın camlarını da siyah poşetle kapladım. Çatı katında yaşıyorum.. 3-4 gündür asla sevemediğim bi eklem bacaklı kardeşim örümcekte banyoda kabinin köşesinde duruyor. Öldürmek istemiyorum.. Arkadaşlara söylesem öldürecekler diye korkuyorum. Kovamıyorum da... Ne olacak bu örümcek onu düşünüyorum. Acaba o neyi düşünüyor.
    Yakında bulunduğum bu odadan ayrılacağım. Bunun için seviniyorum diyemem ama üzülmüyorumda nereye koyuyorsa insanlar orada yaşıyorum. Çabalayarak bi yere ulaşamıyorum. Belki bir gün dibe.. Umarım ben odadan gittikten sonra örümceği kimse öldürmez ve umarım valizime de girmez.
    Artık eskisi kadar soru da sormuyorum. Aslında hiçbirimiz sormuyoruz çocukluktan bu güne kadar soru sorma eğiliminize bi bakın nasıl düşüş içinde. Bunun sebebi artık her şeyi biliyor oluşunuz mu yoksa kabulleniş mi? İşte günleri bunları düşünerek geçiriyorum. Geçen yıldan beri kafamı kurcalayan devlet konusunda kitaplara sardım onları okuyorum. Düşünürlerin kitaplarını hayatımdaki insanlara göre ayırıyorum bodin diyorum kesinlikle bizim a.e nin kafasından diyorum.
    Günler geçiyor sevgili sözlük biraz şanslıysam ortalama 40 yıl ömrüm kaldı ve geçen 20 yılda hayata dair kaydadeğer tek bir şey yapmadım. Büyük ihtimalle gelecek 40 yılda da yapmayacağım. Hani diyor ya ''yaşamak çok ender bir şeydir insanlar genelde varolur'' işte ben de varolan kısımda buluyorum kendimi. Günler geçiyor ve ben bir şeyler yapmak istiyorum ve bu isteğimle kalacağım. Umuttan karamsarlığa bir yolculuk diyorum..
    Meraba sözlük yeni bir güne merhaba
  • İçim içime sığmıyo. Bu duyguyu yaşamayalı uzun zaman olmuştu. Ölecek gibi hissediyorum heyecandan. Teşekkür ederim Allahım
  • eskiden hoşlanmadığım,hoşuma gitmeyen bi durum olduğu zaman ve genelde düşüncelerimi dürüst şekilde söylerdim. birisinden hoşlanmıyorsam direk söylerdim ki insanlardan da bunu beklerim,biraz patavatsızlığa girse de... şidmi böyle değilim içime atıyorum nedense. bu durum bazen sinir etsede, neden insanlarla uğraşayım diye düşünüyorum. sonra bazen içime oturuyo bazen amaaanlar kısacası böyle bi döngü işte.
  • bugün güzel haberler aldım. umarım yine korktuklarımı, etkisinden kurtulamadıklarımı yaşatmaz Allah'ım. güzeldi bugün haberler. umut doluyum...
  • ruhumun bir kısmı kaldı orada. Eksik güldüğümü fark ettiler. Ne acı. Eksik kızdığımı söyledi arkadaşım. Tam da nargile içme seansının ortasında. Vazgeçmişsin dedi bir tanesi. Aynı gün. Farklı saatte. O pulu kırardın sen. Neden umursamazsın hayata karşı. Gel dediler. Gidelim sevdiğin ağacın oraya. Biraz dur yanında. İyi gelir sana. İstemedim. Artık emin oldular. Ruhumun bir kısmına sahip olmadığıma. Bıraktım. Sahiden. Sırtıma yük. Kirpiklerime yaş olmaktansa. Hayatımın bir bölümünü ücra köşelerde bıraktım. Sakladım sandım. Gördüler. Neyse ki. Nefesi alış şeklime kadar bilen arkadaşlarımla. Yılda en fazla üç gün geçirebiliyorum şu sıralar. Üç koca gün ızdıraba dönüşmeye meyilli neden soruları arasında kalıyorum. Üç koca koca gün. Susup oturuyoruz karşılıklı. Elimizde tütün. Aklımızda yarın. Gönlümüzde. Dün.

    Ankara. Köşe başları. Yokuşlar. Ve parklar. Her şey biraz daha fazla değişmiş. Bizden bağımsız olarak. Bizi bağlayacak şekilde. Yedide yürürken. Reflekstir. Aynı şiiri okurum. Geçer içimden. Dönmeyeceğimiz bir yer beğen. Başka türlüsü güç. Gözlerin bile değmeden gözlerime henüz. Ona göstermeyi hesap ettiğim balkonda yine çiçekler açmış. Adını bilmediğim. Onun da bilmediğini tahmin ettiğim. O kapıyı çalıp. O balkonda çay içerken. O çiçeklerin adını öğrensek. Beyaz hayalleri özlesek. Sonra bir daha yediden geçmesek. Ben kabul ederim. Ama ankara. Köşe başları. Yokuşlar ve parklar.

    En sevdiğim diye bir şey yokmuş. Sevdiğim her şeyi sevilebilir kılan tek bir şey varmış. O da masallar misali. Bir varmış. Bir yokmuş.

    Bu şehre dahi dayanamıyorum artık. Olmamakta bir esaret aramaksa keder. Yoklukta bulmaksa hürriyeti. Esir bir iradenin eseridir belki de. Şu sıralar.

  • Gidersem üzülür müsün dedim. Sustu, gözleri doldu. Ağlama dedim. Lensim batıyor diye yalan söyledi. Ağlarken tebessüm etti. Döndü öteki tarafa. Baktığı yöne geçtim ben de. Gözyaşını öptüm sonra. Gözyaşı öpmek farklı bir duyguymuş.
  • Bazı görece kötü şeyleri yaşarken içim burulsa da mutlu oluyorum. Tamam tam mutluluk değil ama bir kabulleniş çöküyor ruh halime.
  • (bkz: 13.05.2018) » bu tarihi not alin. Hakkında çok şey yazılıp çizilecek.

    ---
    benzer bir travmayı yaşadığım son olay babamın ölümü idi. Ve sonrasında çok şey değişti.
  • Bazı kişilere söylemek isteyip de söyleyemediğim:Mesaj atarken soyleyeceginiz seyden önce bir selam,merhaba yazın. Halimi hatrimi sormanızı hiç beklemiyorum zaten.
  • Uzunca bir zamandan sonra bugün harika bir gün geçirdim. Şimdi mutluluktan uykum gelmiyor.
  • Uymak için çok erken kalkıyorum
  • Crushim ona ulasabildigim tek araci ortadan kaldirmis, sad..
  • şu itiraf başlığı kapatılsın, yok edilsin ya.

    geçen öğle arası işten arkadaşlarla bir restorana gittik. dönüşte bi taksiye bindik. ama öyle bir koku var ki arabada, anlatmaya kelimeler pak kalır. insanı hayattan koparan cinsten. ne idüğü de belirsiz. çıktık ve temiz havaya alışmak bile zaman aldı. aramızda tartıştık, ne kokusu olabilirdi bu, diye. ve biri kusmuş arabaya kesin, dedik, en son.

    benzer bir kokuyu alıyorum maalesef.

    ha, hemen karşımda, dimdik ve kibirli bir "e okumayabilirsin kardeşş" çıkışı bulabilirim. o taksiye de binmeyebilirdik. fakat bu geçerli bir çıkış olmazdı. açıklamayı da ben yapmayayım plz.
  • "elektrik devre şemasını çizerek nasıl çalıştığını açıklayın" demişim. Çocuğun verdiği cevap:
    "çizmeye gerek yok. Pil, ampül, kablo bitti"

    "artistin" dedim içimden. "Ama yine de puanını kıracağım" :)
  • Aşka dair acılarınızı okumaktan b ı k t ı m
/ 87 »