blog sözlük itiraf

#blog sözlük sırala
« / 98 »
  • dün hayatımın en kötü gününü geçirdim. Daha kötüleri de olacak muhtemelen, ama şu ana kadarki en kötüsüydü. Manevi anlamda çökmüş durumdayım. Kaldı ki cesaretsiz biri olduğum için nefesimin sonunu kendim bile getiremeyip yine dönüp dua ediyorum.
  • [19/4 00:57] fatiik: Yok yav o havada olup olmaman değil de ne biliyim bi şeyleri doğru yapamamak ??‍♂
    [19/4 00:58] fatiik: Ya yok bak cidden hani bu durumdan bağımsız kendim için söylüyorum yapmam gereken çok basit şeyleri bile yapamıyorum kendim için doğru olan şeylerde sürekli hatalar yapıyorum... Ve bu kötü hissettiriyor
    [19/4 00:59] fatiik: Ve sürekli bi şekilde kendime ama falan buluyorum ama yok yaa abla
    [19/4 00:59] fatiik: Gerçekten ben gün geçtikçe vasata doğru yol alıyorum
    [19/4 00:59] fatiik: Bunu görebiliyorum
    [19/4 01:00] fatiik: Ve nasıl düzeltilir nereden başlanır ne yapılır..
    [19/4 01:01] fatiik: Diyor ya şair her çabam kaderin olumsuz bi yargısı ile karşı karşıya
    [19/4 01:02] fatiik: Aslında bu plansızlık ve düzensizlik içinde özellikle kendi yaptığım planlar beni sürekli geri atıyor
    [19/4 01:03] fatiik: Sürekli plansızlık içindeki davranışta tam sürüklenirken bi durum çıkıyor karşıma ve ben o durum üzere plan yapınca yaptığım plan hep beni üzecek sonuçlar doğuruyor
    [19/4 01:04] fatiik: Ya bi hayat yaşıyoruz ve o hayatı biz organize ediyoruz Ve ben gerçekten vasat bi organizatörüm
    [19/4 01:04] fatiik: Birgün dönüp arkama baktığımda beni mutlu edecek bir hayatla karşılaşmıyor olmak beni mahvedecek
  • son dört aydır ne düşünsem başıma geliyor. Bu yüzden kötü şeyler düşünmekten korkuyorum sözlük. Ya bi anda aklıma kötü bir şey gelirse...
  • Çok yoruldum işte bugün sözlüğüm, zaten şefimlende atıştık..
    Ya dedim hayat olmuş ateş pahası, dedim ses etmiyim şimdi, yarım kadar zaten.
    Neyse gittim bizim karabaşın kulübesine, yüzümü yaladı hemen, mutsuz oldummu anlar o, bi oyunlar bi oyunlar (bkz: swh)
    Eve geldim, anama çorba yaptım, noldu dedi anamda, demekki yüzümden okunuyo, yok anam bişeyim dedim, ucuza mama aldığım biyer var, onları aldım yanıma, atladım vapura şimdi, sigara tellendire tellendire denizi izleyerek bizim çetenin yanına gidiyom sözlüğüm..
    Açlardır şimdi onlar, mamalarını sularını veriyim, bi iki saat oynıyım, zaten sabahın beşinde yine fabrikada olcaz..
    (pantalonlan gömleğimi dün ütü yaptım sözlüğüm, merak etme sen)
  • umursamazın teki oldum. daha doğrusu dışarıdan öyle gözüktüğümü düşünüyorum. herkesin duyduğu anda üzüldüğü, gördüğü anda sevindiği şeylere aynı tepkiyi veremiyorum. ama tüm bunların yanında kimsenin görüp fark etmediği ufak şeylerden hüzün buluyorum kendime, insanların haberleri olmadan. neyse sözlük, gülmek de üzülmek de hepimiz için bir ihtiyaç. görüşmek üzere.
  • sözlüğüm çok güzel bi rüya gördüm, hayrolsun de anlatçam...
    hah, hayrın karşı gelsin sözlüğüm inşallah...
    neyse şimdi ben böyle kocaman bi ovadayım, ama böyle gece aydede var, simsiyah her yer, sanki böyle volkan patlamış sonrası gibi bastığım yerler simsiyah çatlak, kuru toprak...
    gözümün görebildiği her yer böyle, uzakta simsiyah dağlar var, yüzüme ve çevreme ay ışığı vuruyor...
    korkmuyorumda, umutsuz gibiyim böyle..
    derken ufka bakıyom sözlüğüm, bi ışık parıltısı görüyom, oraya doğru koşuyom..
    biri bi demet papatya bırakmış, yerde duruyo. gülümsüyom sözlüğüm, sonra alıp dikiyom, hemen güneş açıyo, her yer yemyeşil oluyo..
    umut dikiyom sanırım, ama içim huzurla kaplanıyo..
    yüzünü gülümsetenler olsun sözlüğüm, inşallahta rüyam hayırlara çıkar..
  • Kusmak istiyorum,içimi çürüten bu boşluğu.
  • elveda hiç benim olmayan
  • Annem yarın sabahtan ameliyat olcak sözlüğüm.
    Dualarınızdan sonra İzmir yönüne üfürüverin iyi dileklerinizi..
  • Ben artık ben değilim. Vallahi kendimi tanıyamıyorum. Kişisel aforizma kasmıyorum. Olumlu anlamda da değil. Cidden bir insan nasıl kendini bırakır ve hayatı böylesine değişir. Şaşkınım.
  • Varlığım, benden çok uzak.
    (bkz: anlatamıyorum)
  • Ben geldim!
    Zamanın eli değdi bize resmen, çok özledim.
    Sarılalım mı sözlüğüm?

    Edit: Sensiz günlerimde hırkamı çıkarıp insan içine karıştım, beyaz yakalı oldum, oblomovluk müessesesine ihanet ettim. hatalarıma bir Nilüfer ver, barışalım.
  • Temizlik yapmaktan nefret ediyorum. Artık.
  • anlaşılmadıkça uzaklaşıyorum.
  • insanlardan korkuyorum,sosyal medyadan..düşüncelerim sıradanlaştı.kendime de küsmüş gibiyim.kaçıp gitme hayalleri dönüp dolaşıyor beynimde.kendimden bile kaçsam,kendime yeni bir ben bulamaz mıyım?
  • Kendime bakınca günden güne tükenen birini görüyorum. Neden diye soracak olursa eğer birisi ona cevap veremeyecek kadar da tembel daha doğrusu kimseden bir yardım, bir hayır, bir iyilik beklemeyen birine dönüştüm. Neden dönüştüm ve nasıl dönüştüm bunlara biraz değineceğim elbet öncesinde ne idim onunla başlamak istiyorum.
    Yüzü çoğu zaman gülen, girdiği ortamı neşelendirebilen, insanların beni görünce kaçtığı değil de gidesi varsa bile ben orada olduğum için biraz daha kaldığı biriydim özetle insanlar içinde. Üzüldüğüm zaman tek başıma üzülürdüm, kimseye dert anlatmazdım ama mutlu olacağım zaman herkes yanımda olsun isterdim ve bir şey yapacağım zaman yanımda birisi olsun isterdim sebep sohbet muhabbet idi hayat tek başına çekilmiyordu benim için. Yalnız kaldığım anlar nadirdir misal müzik dinlerken ya da dediğim gibi üzgün olduğum zamanlar veya uzun yolculuklarda mümkün olduğunca tek kalmaya çalışırdım. Artık böyle bir şey için çaba harcamıyorum çünkü çoğunlukla yalnızım. Bir bakıma bu durum işime geliyordu ilk başlarda fakat zaman geçtikçe bu durumdan kurtulmak istedim ama olmadı, yenebileceğim bir şey değildi veya o güç o an bende yoktu. Gücümü nerede kaybettim onu da anlatacağım ama öncesinde beni ansızın bulmuş gibi görünen ama aslında çok derinlerde olan hastalığımdan bahsedeyim.

    Bir gün evden okula giderken yine metroyu kullanıyordum. Metroyu beklerken birden birisi raylara atladı ve metroda haliyle duramadı ve genç orada öldü, ölmek için atlamıştı zaten. Uzunca bir süre bu görüntü ne aklımdan ne de gözlerimin önünden gitmedi. Ertesi günün akşamına okuldan çıkıp işe gitmiştim ve işten eve dönüyordum otobüste beni bir ateş bastı ve otobüste zar zor dayandım, hem ateşim var hem midem bulanıyor ve mevsim kış. Böyle bir havada bir insanı ateş basması ancak anormal bir durumda falan olurdu galiba oradan bir şeyler olduğunu anlamalıydım fakat o an kendimde değildim gibiydi. Zar zor eve geldim ve üstümü değiştirmeden direkt lavaboya kusmaya gittim, kustum ve aynı anda sanki bir eroinman gibi titremeye başladım. Kusmak, normal kusmak ama bu titremede nereden çıktı? Hiçbir şey anlamadım, yediğim dokunmuştur dedim gittim yattım. Ertesi gün kendimi iyi hissetmediğim için işe de okula da gitmedim öylece yattım evde ve yemek falan da yiyemedim. Sonraki gün biraz ayaklandım okula gitmek üzere evden ayrıldım metroyla 2 – 3 durak gittikten sonra beni yine ateş bastı ve hemen metrodan indim tuvalete koştum yine kusuyorum ve aynı anda titriyorum yaklaşık 20 dakika tuvalette kaldım, orada ağlamadım mı yoksa saçlarımı yolmaya çalışmadım mı neler yapmadım ki? Orada geçen 20 dakika sanki bir ömürmüş gibi geldi bana. Sonra kalk dedim kendime kalk! Kalktım ve bir taksiye bindim, doğru hastaneye. Hastanede yine bildiğimiz şeyler, ölseniz bile önce belgeler tam olacak! Oradan oraya gittim oradan başka bir oraya derken doktor karşısına çıktım serum verdiler sonra bir tane daha. Kendimi daha iyi hissettim, doktor mideyle alakalı olacağını söyledi. (buraları kısa kesiyorum yeterince uzun oldu, okuyanlar sıkılmasın) Bir sürü dahiliye doktoruna gittik hepsi farklı bir şey dedi ta ki birisi psikolojik olabilir diyene kadar. E bunu duyunca devlet hastanesinden randevu aldım ve doktorun karşısına çıktım, depresyondasın, stresten olmuş dedi prozac falan verdi-10 hastadan 8’ine verdikleri ilaç- 2-3 ay kullandım ve baktım değişen bir şey yok, doktora her şey aynı dedim hiçbir etkisi yok bunun tabii bu arada bu kusmalar ateş basmalarından sonra evden dışarı çıkamıyorum, çıktığım zaman yine aynı şey oluyor. Yakında da finaller var ve son dönemdeyim sınavları verirsem mezunum yani fakat ona rağmen sınavlara gidemedim. Derken başka ilaçlar kullandım yine ailem akrabalar falan büyü dedi hocalara falan gittik hiç inancım olmamasına rağmen, sonuç değişmedi hala aynıydım ve sorun neydi onu da bilmiyorduk, duyduğum tek şey depresyon – stres. İnternetten araştırayım diyorum 10 hastalık varsa 9’una benziyordu o yüzden o faslı geçtim. Bir gün rasgele biriyle karşılaştım ve bana özel bir doktoru önerdi sonra ondan randevu aldım ve muayeneye gittim. Hastalığın belirtilerini, evden çıkamadığımı falan anlattım, o da dinledi beni güzelce en sonunda bilir bir kişi bir teşhis koydu yaşananlara. Agorafobili panik atak varmış bende. Agorafobi dışarı çıkamamaymış, panik atağı zaten az çok biliyordum fakat benim bildiğim panik atak, panik atak değilmiş. İlaçlar kullandım iyi olur gibi oldum gün geldi daha kötü oldum falan, bayağı bir karmaşık dönemler atlattım ve hala atlatıyorum. Yazıma ilerleyen günlerde devam edeceğim, okuduğunuz için teşekkürler.
  • bir dalgınlık sonucu yaptığım hatayı itiraf etmek istiyorum. vaktiyle açmış olduğum (bkz: sanal klavyede hızlı yazıp fiziksel klavyede tuş aramak) başlığını tamamen unutup aynı konu hakkında (bkz: akıllı telefonda seri yazıp bilgisayarda tuş aramak) adlı yeni bir başlık açmışım. yetkililer iki başlıktan hangisi hoşuna gidiyorsa onu silebilir mi rica etsem? veya yapılacak başka bir şey varsa o da olur.

    bonus itiraf:

    yazarken aklıma bir itiraf daha geldi. vaktiyle video ekleme denemesi için (bkz: görüncek adam) adında bir başlık açtım fakat sonrasını hatırlamıyorum. her ne olduysa başlık boynu bükük kalmış bu konuya da bir el atabilir miyiz?

    kendimi blog sözlüğe ihbar ediyorum
    (bkz: gel beni al)
  • Bugün 34 yaşında birinin işsizlikten bunaldığı için ailesine küçük bir not bırakarak intihar ettiğine dair bir haber okudum. Neredeyse herkes haber yorumuna ülke ekonomisinin durumundan yakındığı şeyler yazmış. Aynı şeyi ben yapsaydım, sebebim olarak ülkenin ekonomik durumu mu olurdu diye düşündüm. Neyse.
  • kahvaltını yapıp yapmadığını,neleri yemeyi sevdiğini..çocuk kalbinin nelere incindiğini merak ediyorum.
    (bkz: senden hoşlanıyorum) ,çok..
  • seviyorum desen bana zahmet mi olur
« / 98 »