Bugün ben de bir şeyi özledim. Lisede arkadaşlarımla oturur hep beraber şarkı söylerdik. Çayla efkarlanırdık. Lan seviyorum bu adamları ben. Ciddili lisenin son günü otogarda 8 tane 18 yaşında çocuk ağlamaklı olmuştuk. Bu adamlarla ağlamak da gülmek kadar güzeldi en az. 4ü şimdi farklı şehirde. Diğer 3üyle aşağı yukarı her akşam beraberiz. Burda olanlara ayıp olmaz umarım ama keşke öbürleri de olsaydı. Boş yapsaydık beraber. Batak oynarken saçma sapan dağıtıp kazanmak için değil de eğlenmek için oynasaydık. Keşke beraber olsak da birimizin derdi olsa beraber ağlasak beraber düşünceli bir sigara yaksak. Keşke sussak. Keşke salsak dünyayı birkaç dakikalığına. harbi özlemişim amk yazdığım yazıya bak yaş geldi gözümden.
Birkaç gündür sözlükte yokum. Olmadığım günlerde mangal yapmışsınız. (Olaylar geçmiş yani) çok üzüldüm. Sudan çıkmış balık gibiyim.

Az önce instagram'dan sözlüğün hesabını takip ettim. Takipçi listesine bakınca tabii ki tanıdıkları gördüm. İsim vermek istemiyorum. İşin açığı takip etsem ayıp olur mu diye düşündüm. Edemedim.
Uyuyamıyorum
Bu itiraf işi aslında psikolojik olarak bir tedavi.Okuduğum kitapta itiraf etmenin insanı rahatlattığı problemin kişiye eskisi kadar yük olmadığını söylüyordu.Avrupadaki itiraf gruplarında da sansür olmadan anlatabiliyorlar.Tecavüze uğradım ,aldattım vb.Benim de itiraf etmem gerekenler var.Neredeyse bugüne kadar hiçbir şeyi itiraf edemedim ve hepsi bende yük.Artık kaldıramıyorum.İtiraf etmem gereken tek bir şey yok onlarca şey var ama ben temel problemimi biliyorum ve onu çözersem diğerlerini çok daha rahat çözeceğimi düşünüyorum
.Anlatmaya başlıyabilirim.Problem eve internet gelmesiyle başladı.Babam bizleri çok seviyor ve bizler için en iyisi neyse onu yapmaya çalışıyor.Etraftan okuldan internet çok önemli muhakkak almalısınız deyince babam da alıyor.Ama bilmediği bir şey var internet faydalı şeyler barındırdığı gibi oldukça zararlı şeyler de barındırıyor.İnternette ilk başta oyun oynamak ve müzik dinlemekten başka bir şey yapmıyordum.Daha sonra Mynet diye bir siteyi farkettim.O zamanlar insanlar mynette okey oynuyorlardı.Ben okey oynamayı sevmediğim için haberleri felan okumaya başladım.Alt tarafta videolar bölümü vardı.Çoğu cinsel içerikli videolardı ,öpüşme sevişme vesaire.Evde tek kalınca utana utanada olsa o videoları izlerdim.Ama o utanma duygusu hiç peşimi bırakmadı.Daha sonra askmen diye bir siteye yönlendiriyordu mynet ordada mankenlerin açık resimleri vardı.Ha bu arada yaşım on üç on dört.Nasıl oldu bilmiyorum ben mecra değiştirip YouTube a geçtim.Oradada mynette gördüğüm kelimeleri yazıyordum burada oldukça fazla video vardı.Epey zaman sonra bir video izlerken aklıma adamın yaptığı hareketin aynısını yapmak geldi.Ve yanlış bir şey keşfettim ve boşaldım .Hayatımda ilk kez yapmıştım ve beni çok etkilemişti ve kendi kendime erkek oldum demiştim.Burada fazla ayrıntı vermeyeceğim yaptığım şeye travmatik mastürbasyon sendromu deniyor ve yatak yastık yorgan gibi bir şeye kerkinerek yapılıyor.Bu bende alışkanlık yaptı ne yaptığımı bilmiyordum tek bildiğim şey bunu yapmanın bana mutluluk verdiğiydi.Aylar boyu hiç sorgulamadan yaptım.Taki hiç yapmadan günüm geçmediğini farkedinceye kadar.İlk kez yapmamaya çalıştım ama yine de yapıyordum.Beni mutlu eden Ender şeylerden biriydi.İşin ilginç tarafı o zaman kadar işimi ya bikinili bir kadın resmi veya YouTube daki bir sevişme videosıyla görüyordum.Bu iş böyle devam ederken birgün YouTube'dan izlediğim videoda rastgele yazılan kelimelerden biri pornoydu hayatımda bir iki kez duymuştum ama hiç merak etmemiştir.O an Google a yazdım ve ilk siteye girdim vidivoda adlı siteyi ve insanların çırılçıplak olduğu bir videoydu.Ben şok olmuştum,heycanlanmıştım.Böyle bir şey mümkün müydü?İnsanlar bu kadar mahrem bir şeyi nasıl yayınları?ilk kez çıplak kadını orda görmüştüm tabi malum işide .Bir kaç video izleyince durdum vücudum aşırı derece dopaminls dolmuştu.Bu iş hoşuma gitmemişti bunun sapıklık olduğunu düşünüyordum ama yine de izliyordum.Babamın iş yerine gitme kararı aldım çünkü evde kaldığımda bu problemi çözemiyordum.İş yerinde çok yoruluyordum ve eve gelip hemen uyuyordum.Ve kurtulmuştum ilk kez bir ay boyunca yapmamıştım.Lise ilk yılımdı her şey çok güzeldi yaşamaktan hayattan keyif alıyordum sınıf birincidiydim.İyi bir insansın güzel şeyler düşünüyor güzel şeyler yapıyordum.Hayatımı derslerle doldurmuştum.Sınavlar bitti okul kapanmak üzere hayatımda bir boşluk var.Artık sınavlar yoktu ve ders çalışmıyordum .Birgün milliyet gazetesinin haber sitesine girdim ve orada bikinili güzel kadınlar gördüm ve benden mir sıvı geldi aslında önemi olmayan bir sıvı.Ama ben hata yaptığımı düşündüm çok pişman oldum.İçimdeki bir ses madem bitti o zaman git izle dedi .Birkaç saat sonra kendimi izlerken buldum ama yatağa sürtünmüyordum çünkü çok yanlış olduğunu biliyordum.Ta ki bir videoya kadar bir kadın vardı bembeyaz tenli sarışın kısa çok güzeldi adının daha sonra Mia malkova olduğunu öğrendim.Ve her şey bitti daha sonra 6 yıl boyunca bırakmaya çalıştım ama bırakamdım ve bağımlı bir pisliğim.Benden çok şey çaldı .yıllarımı gençliğimi.Hayatta hiçbir şey yapmaktan keyif almıyorum yaşamak istemiyorum.Kendimi sapık gibi hissediyorum.Ben bir bağımlıyım.Bunu yayınlarken gerçekten utanıyorum ve kendimi bir zavallı gibi hissediyorum.
yaptığı şeylerle beni kendinden soğutuyor. Değişmesini istemiyorum. Sadece ilk zamanlardaki gibi olsun yeter diyorum. Sonra hayat bu değişmeden olmuyor ki insanlar diyorum. İyi de bu şekilde değişmek zorunda mı? Daha pozitif olabilecekken neden bir insan negatifliği seçer. Kendi bedenine zarar verecek alışkanlıklar edinir. Düşünüyorum. Mantıklı bir açıklama gelmiyor aklıma.
bugün ikinci kez psikologla görüştüm. Devlet hastanesinde. Ve emin ol sözlük, hiç de öyle caddebostanda bilmem ka yüz liraya ödediğim psikologtan altta kalır yanı yok. Zaten dinliyorlar. Bir açıdan bakarsak hepsi aynı gibi, ama ilerleyen zamanlarda daha iyi anlarım muhtemelen.

Acaba ne zaman söylerim büyük sırrımı, derken bugün konusunu açıldı ve tabiki paylaşmak zorunda kaldım kendisiyle. Büyük de değil aslında, ama işte ortalık yerde bağırmıyorum sonuçta, neyse. Ondan önce tabi psikiyatristle görüşme yapmak gerekiyor yönlendirmesi için, gitmişken ilacımı da değiştirdim. Çünkü işe yaramıyordu. Aslında 2 haftadır kullanıyorum ve son 1 haftadır eniştemle olan gereksiz ve beni aşırı üzen tartışma sonucunda hayattan kopmuş gibiydim.

Neden insan denen varlıkların beni etkilemesine hala daha izin veriyorum sözlük? Neden bu kadar salağım? Bence bu entarimin ana düşüncesi bu olsun: itiraf ediyorum salağım.

sol gözümde çıkan arpacıktan bahsetmiş miydim? Neyse boş ver zaten acıyor.

kpss ye girmeden geri dönüyorum cuma günü eve. Daha fazla bu gergin ortamda kalmak istemiyorum. Annemin babamın yanı şu anda olmam gereken yer. Keşke kalmasaydım. Zaten çalışamadığım bir sınava da keşke hayatımı ertelemeseydim. Ama en büyük keşkem doktorlara gitsin: Keşke geçen senelerde daha iyi bir adımla psikiyatrist ve psikologlara yönelseydim.

Yeteri kadar keşke duydun mu sözlük? Hiç arkadaşımın olmaması ve bloguma da yazmaya yüzüm olmadığından yazıyorum şu anda. Neyse yatıp uyuyayım ben.
Bazı şeyler için boşuna üzülmüşüm meğerse. Hayatıma devam ettim. Şuan nasılsa yapamayacağım gidemeyeceğim dediğim yerdeyim. Hayırlısı, hayırlı olduğu zaman oluyormuş sözlük...
En yakın arkadaşımın en yakın arkadaşı olmamam beni ciddi anlamda üzüyor.
Liseliye yakışır bi şekilde geceler boyu ağlıyorum. Derdim de aynı kişilerde dermanım da. Bazen çok yakın bazen de çok uzak geliyor. Söylediklerinde haklılar galiba. Kaldıramıyorum.
En sevdiğim kişi aynı zamanda en nefret ettiğim kişi de. Bazen hiç haz etmiyorken bazen durup durup gülüyorum. Bazen öldüresim geliyor bazen sarılasım. Kendimden bahsediyorum tabi ki. Ohhh biraz da Burama ego. Bazen çok tanrısalım bazense çok kulumsu. kulumsu olduğum Zamanlar çok boktan oluyor. Her şeye gücümün yetmeyeceği durumlar beni çok üzüyor. Ama gücüm yettiğinde sahip olunan o his insana gerçekten yaşadığını ve bazı şeyleri değiştirme gücünün olduğunu hissettiriyor. Bu paha biçilemez.
Dün doğum günümdü sözlük. Facebook'daki tarihi kapattığım için'*' oradan kimse kutlamadı. Sözlükten 3 kişi kutladı, sağ olsunlar. Linkedin'den 1 bir yabancı arkadaşım'*' ve çok önceden arkadaş listemden çıkardığım bir kişi de mail attı. Bense dünümü annem ve babamın yanına döndüğüm, aynı zamanda da 3 gündür yeni bir ilaca başladığım için çoğunlukla uyuyarak geçirdim. Yaşımın kutlanmasını 4-5 senedir önemsemiyorum hani koymuyor artık. Allah sağlık versin diyorum sadece.'*'
bazen içimdeki hırçınla karşılaşmaktan öylesine korkuyorum ki..tanıdığım,tanımadığım herkesi..her şeyi cezalandırmak istiyorum.ismet özelin de dediği gibi: ''40 yaşıma kadar hep intiharı düşündüm, ama 40 yaşımdan itibaren insanların intihar etmeye değmeyeceklerini düşünmeye başladım. bana göre intihar, geride kalanlara yönelik ağır bir suçlamadır. bu mesajı verebileceğin tıynette insan olmadığını düşününce de intihar etmiyorsun.''
sabaha kadar kitap okumak istiyorum, umarım başarabilirim
üşenmeyip dondurma almaya gittim.dönüşte adını bilmediğim bir ağaçtan harika kokular doldu ciğerlerime.kendimi suçlu hissettim.sanki iyi ve güzel olan ne varsa kirleniyor bedenimde,hücrelerimde..kirletiyorum.
cildimde bir sağlık problemi var iki yıldır geçmedi.bi ara çok kilo almıştım ve 100 kilo olmuştum 2-3 gün banyo olmayınca kasıklarımda bir kızarıklık çıktı.doktora gitmek yerine internette araştırma yaptım ,önerilen bir ilacı hemen uyguladım.ertesi gün yürümeye başladığımda kasıklarımdan bacaklarımın arasına doğru krem eridi ve iç çamaşırım ıpıslak oldu. o günden beri kasıklarımdaki kızarıklık ve bacaklarımın arasındaki terleme geçmedi.banyo olduktan 5 dakika sonra ıslanmaya başlıyordu.dışarı çıkıp dolaşmak benim için artık bir eziyetti ankara ayazında bile bacaklarımın arası terliyordu ,ıslanan pantolonlar yırtılıyordu 3-4 ayda.bir kaç kez doktora gittim bana verdikleri kremler işi daha kötü yapmaktan başka bir şey yapmadılar.son zamanlarda hayatıma çeki düzen vermeye çalışıyorum.en son gittiğim doktor bir krem bir tane de jel vermişti,ikisini birlikte kullandığımda sonuç alamamıştım.şimdi jeli tek başına kullanıyorum jel döküldüğü yeri kurutuyor ve yıllar sonra ilk kez bacaklarımın arası kuru, kasıklarımın kızarıklığı azaldı.bu arada jelin ismi pers mant.tam olarak geçer mi bilmiyorum ama umutlu olmayı bile özlemişim.bu sıkıntımı ne aileme ne de arkadaşlarıma söyleyememiştim,bunları itiraf etmekte içimi biraz olsun rahatlattı.
Yaşadığımı zannettiğimi farkediyorum bu günlerde. Evet zannediyorum. Olacak olan oluyor ben sadece sürükleniyorum. Hepimiz için ilahi bir plan var, kader dediğimiz. Biz tercih ettik, biz seçtik zannediyoruz sadece.
nick altım açılmış yuppi.bugün tüm tarçınlı kahveler ve yasemin çayları benden efenim,afiyetler olsundu.. :)
bazen,bazı insanların beni sadece kullandığını düşünüyorum.beni,varoluşumu(?) kullanıyorlar.o an konuştukları yahut sevdiklerini söyledikleri,sarılmak istedikleri kişi aslında ben olmuyorum.ben onların beyinlerinde tasavvur ettikleri hayalin vücut bulmasını sağlayan bir et yığını olarak kalakalıyorum..öylece.
aynı başlığa art arda entry girmek üzücü..(bkz: ühü ühü)

blog sözlük itiraf