Boş kaldığım her an yepisyeni üniversitem, fakültem ve çok sevgili dönem arkadaşlarıma sağlı sollu giydiriyorum. Kafamın içinde tabi hehehe, bunun yanlış olduğunu düşünenleriniz olabilir ama şu iki günde yaşadıklarımı ve gözlerimin gördüklerini bilseniz... neyse aşırı mutsuzum, mezun senemde kaydırdığım o matematik sorularına lanet girsin, saygılar.
kafamda beliren bir şeyi yapmaktan her zaman çekiniyorum. aslında çekinmekten ziyade üşeniyorum. "tutmaz, uğraşılmaz, aman onu yapsam ne olacak sanki" diye diye boşlukta sayıyorum. üniversite sınavına bile son güne kadar çalışmayan ben -ki bu dgs ile 6. ösym sınavım oldu sanırım- şansa bala hala bir yerler kazanıp bir şeyler başarıp yoluma devam ediyorum ama bir gün bu şansın artık yanımda olmayacağını biliyorum. sanırım bu konuda beni teşvikleyecek bir şeye ihtiyacım var. bir sevgili, bir gerçek dost, bir yol arkadaşı hatta belki beni sahiplenecek bir hayvan.

"ona ne yapacağım biliyor musun?" dedim.

çok sinirlenmiştim. sözümü devam ettirmeden önce, bir dal sigara yaktım. elimi masada stresli bir şekilde tıkırdatmaya başladım. diğer titrek elimle çayı karıştırdım, bir yudum alıp dumanı sert bir şekilde dışarı üfürdüm. tekrarladım: "ona ne yapacağım biliyor musun!"...

"onu klandan atacağım!".

-intikam almayı bile beceremiyorum sözlük.

(bkz: clash royal)
İş yerinde bir bulaşıkçı var. Bir adam al pacinoya bu kadar benzer arkadaş. Yörüklü al pacino. Bir kalkışı var masadan, ben hordan bi' gideen arkadaaş diyerek, dükkanı tarayacak sanki. Görmelisiniz.

Şeytan diyor ki, ara televizyonu haber yapsınlar. Ama dur bakayım, belki dinlerim sözünü, yapmadığımız iş değil sonuçta.
gitmeyecektim, bugün oradan ayaklarım gitmemeye ısrar ederken eve gitmeyecektim. itiraf ediyorum yolda iki kere durdum, geri dönmek istedim; dönmeliydim, bugün için sanırım kendimi zor affedeceğim.
yarın umarım güzel b1r gün olur.
ya arkadaşlar; bir sevgilinizin olması size hayatta level atlatmıyor, zümreniz değişmiyor, statünüz artmıyor. ama neden sanki nirvanaya ulaşmış gibi davranıyorsunuz sjahdjdfhjshg şimdi size buna kızmama sebep olan olayı anlatacağım:
bugün okuldan bir arkadaşımla karşılaştım. aklınıza gelebilecek heeer konuda muhabbet ettiğim ama özel hayatıyla ilgilenmediğim biri. naber dedi, iyidir işte dolaşıyoruz bilmem ne. senden naber, tıraş mu oldun sıhhatler olsun dedim. çünkü mağara adamlığından sıyrılmış gibiydi. ''yok kız arkadaşımın yanından geliyorum'' dedi. '*' ''ee?'' dedim. '*' ne oluyor yani kız arkadaşla buluşunca kıllarından mı arınıyorsun? benim de var kız arkadaşlarım, neden ağdaydı epilasyondu uğraşıyorum ki? sonra yakın zamanda tıraş olduğunu kabul etti. çünkü ondan önce yüzündeki kılların kız arkadaşı yüzünden döküldüğünü falan düşünüyordu sanırım. (bkz: dokunduğun yerden tüyler dökülüyor sevgilim)
ay ne kıl, tüy muhabbeti yaptım. anlatmak istediğim bu değildi. neyse işte. sevgiliniz olunca ne oluyor anlamıyorum angry birdler. kalbiniz çalışınca beyniniz duruyor mu yani nedir.. sevgiliniz olmadan önce konuşacak konu nasıl buluyordunuz, nasıl aktivitelerde bulunuyordunuz acaba.
--- spoiler ---
angry: naber
sevgilisi olan xx ya da xy: iyi ya işte benim manit de annesine temizliğe yardıma gitti, evde gün varmış
angry: ?2*3#&?1!=&
--- spoiler ---
belki bu entrymi okursun dostum, gerçekten gereksiz ve komikti. bayağı güldüm he. hemmmm de bayağı. '*'
Bugün insanlığa olan ümidimi yeniden kaybettim. Aranızda ''hala ümidin var mıydı?''
Diyenler vardır. aslında ümidin yoktu ama insan bir şeyler ummadanda yapamıyor.
Topluma hizmet dersinde grup arkadaşlarımla yürüttüğümüz kampanya ile Van da bir köy okuluna yardım edecektik. Saatlerce Uşak ın kalbi ismetpaşa caddesinde kırtasiye, oyuncakçı gezdik ve hatrı sayılır yardım topladık ve çok mutluyduk.
Ama bir olay keyfimizi ciddi kaçırdı ve üzdü. Uşak ta uzun yıllardır çarşıda küçük bir oyuncakçı dükkanı olan ve bilinen bir yer Uşaklılarca (bkz: atom kemal) e gittik Van daki okula oyuncak yardımında bulunup bulunamayacağını sorduk.
Ve aldığımız cevap '' ben doğuya yardım etmiyorum''
Allah belanı versin zaten senin gibi zihniyeti bozuk, insana insan olduğu için değer vermeyen, ideolojik sapıklığa ulaşmış, düşünmekten aciz, anca kafasındaki saçma algılarla hareket eden şerefsizden böyle bir cevap gelebilirdi.
Böyle insanlar yüzünden terör bataklığı kurumuyor doğuda terörist varsa batıdaki teröristler de sizsiniz birbirinizden kalır yanınız yok.
Değişik bir insan olduğumu biliyordum. Ama bugün başıma gelen bir olayın tekrar etmesinden ötürü aşırı değişik olduğumu fark ettim. Geçenlerde bi ilkokul arkadaşım aradı buluşalım dedi. Eyvallah dedim. Buluştuk.
Yüzüğümü gördü vay sözlendin mi dedi. Evet dedim. Anlattım kızı falan filan. Ulan en son görüştüğümüzde kız arkadaşın yoktu. 4 ayda ne ara sözlendin demedi. O öyle demeyince bende anlatmaya devam ettim. Sonra sıkıldım. Şaka yaptığımı söyledim. Bu komik şakama güldük eğlendik velhasılı.
İki gün önce başka bir ilkokul arkadaşım mesaj attı. Seni rüymada gördüm dedi. Sürekli aklımdasın arayamıyorum işler güçler falan bahane uydurdu. Bende vefasız bir insan olduğum için, önemli değil bende böyle yapıyorum dedim. Buluşalım bi ara dedi. Bugün iş çıkışı aradım, buluştuk. Görüşmeyeli 1.5 - 2 ay falan olmuştu ve yine kız arkadaşımıb olmadığını biliyordu. Yüzüğümü gördü sözlendin mi dedi. Evet dedim başladım anlatmaya. Ayy ne kadar güzel falan dedi. İnşallah her şey gönlünce olur vs vs. Şaka olduğunu söyledim daha sonra. Yine bu komik şakama güldük.
Ama işin ilginç yanı hiç kimse şaşırmıyor sözlenmiş olduğuma. Sadece arayıp sormadıkları ve sözümde bulunamadıkları için üzülüyorlar.
Sözüm olsun o ikisini çağırcam, söz.
İçimden geçen her şeyi bu başlığa yazabilecek kadar anonim olmak isterdim.
girmesi kolay çıkması zor olan yerler başlığını yanlış okuduğum için iki adet alakasız entari girdim. Lütfen kötüler misiniz?
Teşekkür ediyorum.
İğrenç bir güne uyanmıştım, içimde hiçbir şey yapma isteği yoktu. Yine de zorla kahvaltı yaptım ve evde yatıp yuvarlandım. İngilizce dersim var ve ne kadar istemesem de gitmek zorundaydım. Giyindim, makyaj yaptım ve evden çıktım. Günüm hala güzelleşmemişti, sonra yürürken farkettim ki yanımda küçük bir şey yürüyor. Böyle kül rengi maviş maviş gözlü bir kedi, dedim ki yolculuk nereye birader? Kedi tabi karşımdaki miyav dedi. Hepimiz o yolun yolcusuyuz, sen de haklısın dedim. Sonra etraftaki insanların şaşkın bakışları eşliğinde kedicimle konuştuk. Ve günüme peri tozu serpilmiş oldu. Sonuç olarak kedilerle köpeklerle konuşun, öpüyorum.
arkadaşlar öğrencilerim için lütfen dua eder misiniz? onlar için endişeleniyorum. anladınız siz.
lütfen..
lütfen öğrencilerime çok dua edin arkadaşlar. lütfen yalvarıyorum.
onların başına bir şey gelirse sosyalith'in halini bir düşünün.
uf Allah korusun. lütfen arkadaşlarım ya yalvarıyorum.
onların güvende olması için elimizden gelenin en iyisini yapalım yalvarırım..
kendime itirafımdır: ben sevmeyi beceremiyorum.
O fakülte hogwarts ise ben de oranın hermione granger'ı olacağım.
Gökkuşağının bütün renklerine sahipken şimdi beyazı geçtim, sadece siyah varmış gibi hissediyorum. Birilerinin saçma salak sıkıntılarını, dertlerini gördükçe, dinledikçe, okudukça mesela; daha da böyle agresifleşiyorum. Kusasım geliyor direkt ağızlarının içine doğru. Ama kusacak bir şey bile kalmadı. Bazen buradaki bazı itiraflar ya da bazı entryler de öyle hissettiriyor, ama agresifleşmeme rağmen yine de kötülemiyorum. Ben böyle nasıl bazıları çıkıp alakasız olmasına rağmen benim entrylerimi kötülüyor onu da anlamıyorum. Benim her şeyimle tanışın ama inadımla tanışmayın bence. Hele nefretimle hiç tanışmayın. Sessiz sakin insanların patlamaları normal olmaz tahmin edersiniz ki.

Özetle böyle tuhaf bir gerginlik var üzerimde sözlük. Ve canım elma dilim patates ve ranch sos istiyor.
hamileyim
"Rukiye okul bittiginde o kadar çok yorulmuştu ki, sonunda dayanamayıp bir kaldırıma oturuverdi."
Hacklendim
Genelde emeğe saygı yüzünden beğenmediğim işlere ses seda çıkarmam. Sessiz kalmam o işi beğenmediğim anlamına gelir. Öyle laf olsun diye hiç bir zaman güzel olmuş demem yani.
Neyse itirafımın temelini oluşturan olaya döneyim ben. Dün facebook grubunda biri yeni bir android uygulaması yaptım diye yazmıştı. Gözüme çarptı ve indireyim dedim. (Lehçe öğrenten bir programmış.) indirdim. Uygulamayı açabilmek için facebook ile giriş yapmamı isteyince, 2 yıldız verdim uygulamaya. altına da " sadece facebook ile bağlantı sağlaması kötü" diye not iliştirdim.
Sabah bilgisayarı bir açtım. Adam bana facebooktan arkadaşlık isteği göndermiş ve mesaj atmış. Saatlerdir mesajı ve isteği görmemiş gibi davranıyorum.

blog sözlük itiraf