blog sözlük itiraf

2 yıl sonra hesabımı kapatmak için giriyorum.

Hoşlandığım çocuk hislerime karşılık vermiyor sözlük bundan sonra kendimi (bkz: insanlığın gelişimine) adıcam.

koca bi saçmalık

vınım mutfakta çekiyor sözlük. yazıcımı buraya taşıyacağım.(pc'im şu an zaten mutfakta yemek masamın üzerine yayıldı resmen; vın bağlantı kablosu telefon üçlü priz...)

yani mutfak bir köşesiyle ofis kifayetine bürünecek benim için. hayırlısı nasip.

___
edit..
yazıcı işim olduğunda pc'mi içeri taşımam söz konusu olamaz. çünkü bu ikisi kardeş gibiler biri nereye giderse, diğerini de oraya taşımak zorundayım. ayrılırlarsa iş kalitem ve performans hızıma gölge düşmüş gibi hissederim.

(bkz: yemek yiyen kendim)'le sınıf arkadaşı gibi olacağız.

"Merhaba kendim daha doymadın mı?"
"Yok kendim senin de elin çok ağır sabahtan beri uğraşıyorsun onunla."

görsel sınıf arkadaşları →

Benim gerçek dostlarım (bkz: blog sözlük dostlarım)'dır sözlük. 6 senedir bu sözlükteyim ve bir kez olsun ayrılmayı düşünmedim.

Bir defasında 8-9 ay uzaklaşmam oldu ki onda da sadece giriş yapmadım hesabım aktif durdu yine.

Yani.. Sosyaliize kim diye sorarlarsa "ona fazla ilişmeyin" demelisiniz çünkü kalabalıklardan gerçekten nefret ediyorum.

Gölge etmeyin. Blog sözlük yazarı değilseniz hele hiç bulaşmayın. Defaatle kalbinizi kıracağımdır.

daha pazartesi ve ben okul yılının son haftasını sağ çıkar mıyım diye merak eden ilkokul öğrencisi gibiyim

Natal haritamı değiştirebilirim. Hem de en müspet yollarla.

Uykum var ama uyuyamıyorum. Ya ben uyurken cumartesi günü bitiverirse.

bugün üzgünüm...

Ben Aslıhan’ı tanıyamıyorum artık

Rüyamda blog sözlük airlines olmuşum. Hemen uyanıp sözlüğe girdim. Ama diyimm. Elini ayağını öpeyim, admin.

Yapmasın bana öyle şakalar..

Blog sözlükten başka neyim var benim?

(bkz: blog sozluk airlines)

Bugün hayvan katliamı yapıldı diyeceğim; ama burger delisi biri olarak kendimle çok pis çelişiyor olacağım. O yüzden günümün yorgunluğunu atmak üzere yatıyorum sözlük.

Artık sözlük karanlık geçmişimi hatırlatan ucube korkunç bir şeye dönüştü gözümde. Ne zaman entrylerime baksam içimi korku kaplıyor.

şarkı linkidir

Gece gece İtirafın dibi olsun:

Photography ruk'ta o cıvıl cıvıl resimleri atarken "bu resimler bile onu kazanmama yetmeyebilir" diyordum(evet yemin ederim ki diyordum)..

Şimdiyse bülbül gibi peşinden dolanmam bile onu kazanmama yetmeyebilir, diyorum. Çok.. çokk iyi olmalıyım. En az onu hak edebilecek kadar iyi olmalıyım ki sevgilim beni sevsin.. Allahım yalvarıyorum.. Allahım amin..

son günlerde taşınma telaşıyla o kadar yürüdüm, oradan oraya o kadar dolandım ki maalesef sonunda dizimi incitmeyi başardım

Geri tepmesiz roket atarla, geri tepme efekti yapmış gibi bir gün

Piki'nin nezaketini görünce kendi hayvanlığımdan utanıyorum. (bkz: swh)→ pazar günü itirafı olsun bu da..

bir şarkı var.
ilk dinlemem sebebiyle anlamlanmıştı.
sonra özel bir kısmı sayesinde daha bi anlamlı olmuştu.
ve o özel kısım seneler sonra bile kişiler durumlar değişmesine rağmen hep bir seçicilik katıyor anlarıma.
tüm anlamları hâlâ ayrı ayrı ve kümülatif olarak değerli kılıyor kendisini. çok garip.

Füze atsa kesin ölürüm ama..

(bkz: ben böyle ölmem füze atmalısın)
(bkz: the fuse)