çok hızlı tüketiyorum herşeyi. çok hızlı istiyorum bazı şeyleri. bu iş bakımından bahsediyorum, bir işe giriyorsun herhangi bir şey, yeni bir ortam filan, adamlar anlamıyor yahu? anlatıyorsun, şöyle olsun böyle olsun diyorsun 'tamam' diyor. 2 gün sonra aynı sıkıntıyı önüme koyuyor. yapmayın abicim yapmayın ben o problemi çoktan çözdüm, bitti o 48 saat önceydi, sen ise hala 2 gün öncesindesin. çok hızlı düşünüyorum, çok hızlı bitiriyorum ama tekrar bakıyorum adam hala aynı yerde, kadın hala aynı yerde. geliştiremiyor kendini. maaşımı alayım tamam sıkıntı yok, yok işte bende öyle olmuyor. hakkedecek bir şey yapamıyorsun ki, sonra işten çıkarınca üzülüyorlar, laf yiyorlar, sonra ben onlara üzülüyorum. ne yapsam sözlük? kova burcuyum ben. x kişi bir plan yapmışken ben çoktan o planı bitiriyorum arkadaş, adam hala 2 gün öncesinde ki magazin, siyasete. ne geçmişinden kopamamış, yalan söyleyen, küçük problemleri büyüten insanlardan nefret ediyorum. bu yüzden arkadaş ortamlarım durmadan değişiyor. bu yüzden sevgililerle erken bitiriyorum. 1.5 sene sonra biri çıktı örnek karşıma, istanbul'a gelecektim, kadın hala 5 ay evvel bitmiş ilişkisinde ki adamı rüyasında görmüş, bak uçağa bineceğim 1 gün kalmış, onun yüzünden bir iş vardı 2 senelik arkadaş çağırdı beni bu projede tanıştık onunla. bende gururuma yediremedim çektim gittim o işten whatsapp grubundan. hem 2 senelik arkadaşımla dostluğum bitti, hem hatunla da komple bitti. sosyal medya'da her yeri kapatmış. bir sözlük haricinde artık alıştım bakmaya öylesine. geçti bitti duygularım gene. tökezledik gene yani. hem istanbul'u göremedim tekrar hem onu.. sen var ya neyse, yeterince hakaret ettim sana ve hak etmedim kusura bakma. lakin sayende öfke kontrolümün olduğunu fark ettim. farklı olabilirdi ve olamadı, dönüş yok geriye. geri dönmeyi denedim ama sen istemedin bu sefer. gururlu kızsın aferin, devam et böyle ve bana yaptığın hatayı başka çocuklara yapıp üzme. herkes benim gibi güçlü olmayabilir. ama bari ilk gün söylesene bana hayatım, aşkım, seni seviyorum diyeceğine, yol vaerdim tabi. daha yeni sindiriyorum bir de bunu, neyse geçti bitti, yapacak bir şey yok. hayat devam ediyor. gene çıkacak karşıma biri biri biri ve devam edecek böyle. iyi ki kedim var ya. melek olan bijou'dan sonra picsou kaldı o da olmasa ne yaparım? tek isteği benimle oyun oynamak ve cama çıkartmak kendini. ne mutlu oluyor var ya? bende onu öyle görünce çok mutlu oluyorum. aşırı derecede kola tüketiyorum şu sıralar ve 2 paket sigara 1.5 günde bitiyor. babam isyanda, onu 10 haziran'da bir tatile götürmek istiyorum o da istemiyor. yoruldu adam tabi, 65 yaşına geldi..neyse ya bu kadar. neler yazardım da sözlük, bunlar yeterli. okuyan varsa tavsiye verecek var ise bu 33'lük adama, yıkılmadım, hayatım mahsun.. bunu bilesin..
o sürekli ötelediğiniz insan öyle bir zamanda ölecek ki kalbiniz hissedemeyeceğiniz kadar çok yanacak.

Bıktım sözlük ya bıktım yemin ederim bıktım. İnsanların yapılan iyi şeyleri hiç takdir etmeyip sürekli açık aramasından, hata bulmasından, bulunca yerden yere vurmasından, kimsenin kimseye tahammülü olmamasından, mükemmelin peşinde koşup durmaktan, yanlış bir şey yapmıyım diye gerilip durmaktan, söylemiyim şimdi kırılır diye düşünmekten içim şiştiiii. Bağırmak, ağız dolusu küfretmek bazen de bırakmak istiyorum. İlerleyecek halim kalmadı. Yüzümde bir maske iyi, mutlu, başarılı, sevgi dolu insan rolü yapmaktan bıktım. Sinirlenince kırıcı olmak, sıkılınca kalkıp gitmek, yanlış yapınca gülüp geçmek istiyorum. Şu şartlar altında hiçbirini yapamayıp sadece her şeyi kafama takabiliyorum.
Abi yapmayın ya. Valla bezdirdiniz her ramazan her ramazan. Tamam inanmıyorsunuzdur vs. anlarım. Benim de ateist arkadaşım var, hatta gay olanlarının çoğu çoktan vazgeçmiş inanmaktan, ama bir tanesi çıkıp da ısrarla hayvan gibi benim inancıma laf etse, gözünün yaşına bakmam, silerim. Saygı çok başka bir şey. Ben hiçbir zaman demezken bir tanesine "niye inanmıyorsun, seni dinsiz" gibi şeyler, niye bazıları çıkıp da muhalefet olmak için laf atar, pislik yapar? Tutmazsan tutma oruç lan. Sana kimse tut demiyor. Ama tutanlara "hayvan gibi yiyip sonra da aç kalıyorsun" demeye hakkın yok senin. Edep de başka bir şey. Benim gözümde ısrarla Allah yoktur, din yoktur diyenle; gözümün içine soka soka bağnazca dinini yaşayan birdir! Gece gece aaa! yeter! Nedir çektiği bu ülkenin sizin gibiler yüzünden yahu?! Bu ülkenin kültürü doğası böyle. Amerika'da mısın ki kültürel zenginlik yaşayasın? Hayır nerede büyüyoruz anlamıyorum ki böyle oluyoruz. Burası işte Türkiye. Benim durumum daha da beter, ben ses çıkarmıyorum yahu.

Bunların yerine, instagram'da tuhaf hallerini stalkladığım öğretmen olan liseden arkadaşımdan bahsetmiş olsaydım keşke sözlük. Gülerdik. Vallahi daraldım. Neyse.
İnsanlardan nefret ediyorum. Ama anlamadığım bir şekilde bütün hayatım insanlara yardım etmek üzerine kurulu.
"Sehven" katılınan alkol-uyuşturucu alma faaliyetlerinde polise yakalanınca üst düzey emniyet-bakanlık tanıdıkları vasıtasıyla kurtulunabiliyormuş. Hukuk değil guguk devleti olduğumuzdan olur öyle şeyler.
Bıktım! İnsanların sosyal medya üzerindeyken mesajları görüldü yapıp cevap vermemesinden bıktım! Yahu tepki ver en azından! Soru sorulduğunda bile görüldü yapıp cevapsız bırakmak nedir? Sorduğum soru da "kitaptaki şu soruyu yapabildin mi?", "nasılsın, nasıl gidiyor?". Normal hayatta böyle davranılmaması gerektiğini bilip ve böyle davranmazlarken sosyal medyada bu ne ikiyüzlülük?
Şuan yaşadığım sahne, küçükken gördüğüm üniversiteli abi/ablaların görüntülerini getirdi bir an gözüme: Yaz/bahar akşamı, önünde bilgisayar, arkada rock müzik, bir elinde ders ve diğer elinde de sigara ile sınavına çalışan 20'li yaşlarda bir insan. Sonra odaya küçük bir çocuk girer ve biraz ne yaptığını anlamaya çalışan biraz da hayran bakışlarla üniversiteli büyüğüne bakar ama benim sahnemde kapıdan çocuk girmedi: Ne olduğunu anlamaya çalışan çocuk da bendim, dışarıdan cool gözüken ama içten içe ne olduğunu onun da anlayamadığı üniversiteli genç de.
az evvel belediyenin hoparlöründen bir anons duydum ölen birini söylüyordu. adımı taşıyan birinin öldüğünü duymak ilginç geldi ama soyadını duyunca irkildim. istemsizce boğazımdan ama o daha çok küçük diyebildim. ölen kişiye dair en güzel anılarım onun en güzel gülüşleri canlandı hemen gözümde. iki çocuğu geldi sonra aklıma. boğazım düğüm düğüm oldu. ben bu kadar uzakken o kişiye o eşi anne baba ve çocukları hayal edemiyorum. onu en son gördüğümde saçları üç numaraya vurulmuştu. ne cesaretli ya demiştim. evet aptalım hasta olduğunu akıl edemedim. veya kondurmak istemedim. diyeceğim ömür geçiyor bir gün bir gün biz anlayamadan sevdiklerimize kavuşamadan. lütfen sevdiğiniz kişilere onları ne kadar önemsediğinizi, sevdiğinizi söyleyin... aklım durdu acaba cenazeye gidip onu öyle hatırlasam mı? yoksa hayalimde bir yerlerde mutlu bir anne tatlı kahkahalarla çocuklarını evinin bahçesinde büyütmeye devam mı etse...
Biraz önce sırf pislik olsun diye birinin bir entrysini kötüleyip nihahahahhaha diye gülesim geldi. Yapmadım. Kul hakkı diye bir şey var büyük günah . Nihahahhahah :))
Not : gerçekten kötülemedim . Etik de değil yani.
(bkz: #71125) caps lock açık. kendisine trip atmam yüzünden yazdı. caps lock kapalı.

edit: ahahha beni öldürecek ahahaah.
Bazı insanlara karşı nasıl davranmam gerektiğini bilmiyorum.
ben demiştim demekten nefret ediyorum artık. ben size onun öyle olmaması gerektiğini sonra daha çok emek daha çok yorulmak demek olduğunu söylemiştim. ama anlatamıyorum. sonra dönüyor ucu bana yine. hayat niye bu kadar üstüme oynamak zorundasın tamam seni sevmiyorum ama senin benden öldüresiye nefret etmen niye.
çoğu arkadaşımdan bir hiç uğruna uzaklaşmışım. beni yargılayacaklarından mı korktum yoksa kelimelerim mi tükendi bilmiyorum. ama üniversitenin bana kattığı en güzel şeylermiş onlarla olan anılar. zaman zaman normalden daha aptalım.
Dışarıdan gelen sesleri sansürleyecek teknoloji olsun istiyorum. Kulaklarımı kapatmak bazen zor geliyor.
Bazı acılar vardır 3 yılda geçse, 17 yılda geçse acısı köz olmuyor. 23 Mayıs benim için yok olurmusun takvimlerden?
Yüz ifademden, sesimden, gözlerimden beni okuyabilecek, içimi görebilecek ve umursayacak biri olmayacak asla yanımda. Güvendiğim insanlar bana güvenmeyecek ve asla sevdiğim kadar sevilmeyeceğim. Arkadaş zannettiklerimle günü geçirmeye devam edeceğim ve hep susacağım içimden çığlık atarken. (bkz: üzünçlü bir hikaye)
Yine rüya meselesi sözlük. Kaçınci defa oldu bilmiyorum ama rüyamda aşk-ı memnu'yu görüp duruyorum. Farklı sonlar yaratıyorum filan, gerçekten bilinçaltımda neler var çook merak ediyorum. Ha bu arada;

Ccc bihter reyiz ccc
Hayattan beklentim giderek azalıyor sözlük. Yo yo elde edebildiğimden değil, edemediğimden azalıyor. Her köşeye geldiğimde "Bugün, burası, işte tam burası benim kırılma noktam!" diyorum ve kırılıyor da sözlük, kırılıyor ama işte tam şurası...
iki haftadır bekliyorum. hâlâ gelmedi. Ama bir de gelirse delip geçer biliyorum. KEndimi tanıyorum. (bkz: vijidansız ilham gel artık)

blog sözlük itiraf