yok gibi yaşamak


  • nasıl olur da bu başlığı benden önce bir başkası açar, hayretler ve sevinçler içerisindeyim. :)

    canım erdem beyazıt'ın yine sevdiğim güzel bir şiiri..
    mısraları öyle derin. öyle güzel.

    --- spoiler ---

    Boğuk bir bakışın oluyor senin
    Bir girdap derinliğinde kayboluyor gibiyim
    Yok gibi yaşamak bu kalkıp kurtulmak gibi kalabalıktan
    Durma bana türkü söyle anadolu olsun
    Susuz dudak gibi çatlak olsun
    Karanfil gibi olsun kara çiçek gibi solgun yüzün
    Durmadan akıyor kalbim ayaklarına bana
    karanlık bakma
    Ağlıyorum bir karanlık karayel saçlarına
    Çekme ülkemden nar yangını gözlerini
    Beni bu kentten kurtar beni yalnız ko git beni
    Arıyorum arıyorum o ilk çağ ırmaklarında sedef ellerini
    Susmam seni ürkütmesin içimde çağlar var bilmelisin
    Katı bir yalnızlık bu bilmelisin
    Kaçmam kendimi bulmam ben senden yoksunum iyi
    bilmelisin.
    Şu yalnızlık çıkmazında önümde niye sen varsın
    Niye her şey bir anda kayıyor sen kayıyorsun
    Kalbim niçin bu kadar yabancı sen niye yoksun
    Bir sam yüklü geceleri içimden atamıyorum
    Niye bunları bir anda unutamıyorum
    Hadi tut elimden gök gibi ölü kadar yalnızım

    --- spoiler ---


    (bkz: erdem beyazıt)