cenaze sahibinin taziyede yemek vermesi
-
en gereksiz geleneklerimiz listesinde ilk ona girecek bir uygulama.
yıllarca bu tarz kalıpları normal karşıladım ta ki yakın zamanda bir cenaze evi hizmetçisi olana kadar. insanların o sofrada yaptığı dedikoduları, taziyeye değil uzun zamandır görmedikleri akrabalarını görmeye geldiklerini, gülüşmelerini, ölenin ardından konuşmalarını duyunca yaşadığım aydınlanma ve onu izleyen nefreti tarif edemem.
alalade bir misafirlikte bile söylenmesi nahoş olan sözleri utanmadan sarf eden herkesi kovmak istedim, yapamadım.
henüz ölenin yakınları ağızlarına bir lokma koymamışken aç gözlerini doyurmak için dua okunan odaya yemek sonrası çayı siparişi veren ruhsuzları da gördü bu gözler.
velhasıl taziyenin amacından sapıp ziyafet bekliyorsanız lütfen gelmeyin, destek değil köstek oluyorsunuz.