babanın araba kullanmayı öğretmesi
-
çocukluğumdan beri babamın şoförlüğünü izledikten sonra ikimizi de hiç zorlamayan bir çalışma oldu. adamı nasıl detaylı izlediysem vitesli arabayı kullanırken hiç ek bilgiye sahip olmadım. ehliyet alma süreci de gayet başarılı geçti, araç kullanmak biraz özgüveni gerektiriyor eh haliyle aileniz de şoför koltuğuna oturduğunuzda rahatlığınızı görüp şüpheci davranmıyorlar demek isterdim ama hiç öyle gelişmedi süreç.
yıllar oldu hâlâ otoparktan çıkmama, paralel park etmeme falan izin vermiyor babam. kalkış, sürüş aşamaları gayet keyifli geçerken park anına geldiğimizde içinden tövbe estağfurullah bir şey çıkıyor adamın. yer değiştirdikten sonra yapamayacağımı iddia ettiği manevrayı sessizce izliyorum ve sonrasında nasıl akrobatik hareketler yaptığını kendisini çok takdir ettiğimi ve bu işi asla yapamayacağımı söyleyerek ironinin dibine vuruyorum.
araba sürmek, hız yapmak ne kadar keyif veriyorsa bu durum da o kadar sinir bozuyor. el mahkûm araç sahibi olana kadar böyle sürecek sanırım.