kendi işini kurmak
-
Çocukken astronot olmak gibi bir hayalim vardı, vazgeçirildim. Ressam olayım diyordum, vazgeçirildim. Büyüdüm.
Lisede ingilizceye ağırlık vereyim dedim, yabancı dil bölümü açılmadı. "E sözel okuyayım," dedim, "tarih falan yok mu bir şeyler?"... Bölüm açılmadı.
Gazetecilik okudum, gazeteci yapmadılar. Fotoğrafçı olayım dedim, instegram patladı gitti. Yazar olayım dedim, vetped kitaplarını film yaptılar.
Sonra kendi işimi kurma gibi bir hayale kapıldım. Hani milliyet haberlerinde görüyorsundur kendi işini kuranları:
-kilosu milyarlar ediyor
-dalga geçtiler, şimdi zengin oldu
-ekti, altın çıktı
-zıpladı, milyarder oldu
Ben de arkadaşlarımı ikna etmeye çalıştım. Mantar yetiştiriciliği yapmamız gerektiğini söyledim. "Bir şeyler yapalım," dedim. Solucan gübresi üretelim, bir şeyler yapalım... Milliyete çıkarız, ben de milliyete çıkacağım ulan. Güleceğim, elimde gübrelerle poz vereceğim.
Elbette olmadı.
Fark ettim ki, astronotluktan gübreye uzun bir yolculuk olmuş mesleki hayallerim.
Ama hala umudum var, "çiğköfteci açarız belki," dedik bir ara...
Tanım: kimileri için, sonu hep çiğköfteciye bağlanan, hayata geçirilememiş fikirlerdir. Evet.