atarlanma günlüğünde bugün
-
insanlar cehaletlerinden yapıyor bunu biliyorum. onlar hakkında kötü düşünmek istemiyorum.
tam da bu noktada, "onlardan uzak durmalısın" diyen üstada karşı çıkıyorum. hayır. onlardan uzak durmayacağım. keza üç senelik bir yalıtılmışlığım var onlara karşı ve bu hiçbir şeyi çözmedi bizim açımızdan.
"bundan sonra ne yapmalıyım" sorusu güzel. sahiden...
bana, bize, yakın çevremle ilişkilerime faydalı olabilecek bir soru bu.
bundan sonra onlara "cahil" ve biraz da ""zayıf" gözüyle bakacağım.
hani hastalık mefhumu var ya. her savunma mekanizmasının kabul edilebilir derecede bir hastalık oluşu. işte, tam da ondan bahsediyorum.
ya da şöyle diyeyim. cehaletlerini uç hareketlerle telafi etmeye(ödünlemeye) çalışan bir grup insan.
söylediklerim anlaşılıyor değil mi?
kaçmak, uzak durmak çözüm değil.
her ne kadar tahribata maruz kalınması gibi bir tehlike de olsa onların arasına karışmalı, ancak daha yapıcı stratejiler izlemeliyim.
üff yine uçtum.
güzel bir hafta sonu diliyorum. kocaman sevgiler (*swh)