düşün ki o bunu okuyor
-
bazen çok acınası bir şekilde yardım eli bekliyorum. hiçbir şey yapmadan saatlerce sadece duruyorum. birilerine sataşmak, konuşmak, gülüşmek istiyorum ama gururuma yedirip en yakınlarımı bile aramıyorum. aynı evi paylaştığım ablama bile ağzımı açıp tasalarımdan bahsetmek gelmiyor içimden. dostlarım ve ailemin yüzüme bakıp içimi okuma yükümlülüğü var sanki, aptal ben! yüksek depresyon içeren bir şarkı keşfettim mide ağrısı çekerken yaptığım gibi sürekli her yerde kıvranıyorum dinlerken. utanmasam kadıköy otobüsünde yere yatıp yuvarlanacağım. eylül gelir gelmez soğuk aldım sanırım. boğaz ağrıma iyi gelir yalanıyla kullüğe çevirdim yine canım ciğerleri. vasıfsızlığıma bakıp dalga geçesim geliyor sonra üstünü örtmek daha makul görünüyor. arada bir canım çok feci yanıyor, üflüyorum; geçmiyor.