en çok utanılan anlar
-
Yazarların utanç duyduğu anlardır.
Anlatırken bile yüzümün kızardığı bir anıyı paylaşmak istiyorum. İlkokul öğretmenimiz ödev olarak Halide Edip adıvar'ı araştırmamızı istedi. Tabi o zamanlar internet yok telefon yok e doğal olarak gidip anneme sormam lazım. Annem de işten yorgun gelmiş yemek yapmaya uğraşıyordu. "anne Halide Edip adıvar'ı tanıyor musun?" diye sordum.
"tanımam mı kızım, çok yakın arkadaşımdı, lisede yanımdan ayrılmazdı" dedi.
Annem bunu dedikten sonra benim kafamda lisede kol kola gezen kız arkadaş figürleri dolaştı ve annem bu kadar ünlü biriyle arkadaş ya büyük bir mutlulukla okula gittim.
Öğretmen sorunca hemen heyecanla parmağımı kaldırdım. Bu muhteşem bilgiyi herkesle paylaşmam lazım sonuçta. Öğretmen beni seçti ve tahtaya çıkıp annemle çok yakın arkadaş olduklarını hiç ayrılmadıklarını falan anlattım.
Ben bunları anlatırken hem sınıf arkadaşlarım hem yarım yarım gülen öğretmenim tuhaf tuhaf bakmaya başladı. Neyse ki sınıftakilerin dalga geçmemesi için öğretmen hemen "harika hikaye kızım otur bakalım" dedi kaş göz yaparak. Teneffüste de bana Halide Edip adıvar'ın ölüm tarihi falan söyleyip mümkün olmadığını anlattı. Ben öyle inanmışım ki iddialaştım. Annemi çağırttım okula. Durumu annem de öğrenince gülmeye başladılar ve arkadaş olmadıklarını yorgun olduğu için öyle cevap verdiğini söyledi.
Hayatım boyunca en çok utandığım andı. Ne kadar saf temiz kalpliymişim, neden yaptın bana bunu anne! :(