eski ahit
-
eski ahit, eski antlaşma ya da ahd-i atîk, yeni ahit'le birlikte kitab-ı mukaddes'i oluşturan, hristiyanlarca kutsal sayılan kitap. musevilerin tanah isimli kutsal kitabıyla büyük oranda aynıdır. hristiyanların metni yorumlayış biçimleri farklı teolojik temellere sahip olduğu için musevilikle büyük ölçüde farklılık arz eder. kitapların çoğu i̇branice, bir kısmı aramice olarak yazılmıştır. mö 1200 ile mö 100 yılları arasında, yahudi din adamları ve alimleri tarafından yazıldığı kabul edilmektedir.
i̇brahimi dinlerde tanrı'nın musa ile bir ahit yaptığı kabul edilir. hristiyanlar tanrı'nın i̇sa ile yeni bir antlaşma yaptığına inandıklarından tanah'ı eski ahit olarak adlandırırlar. yahudiler i̇sa'nın mesihliğini veya peygamberliğini kabul etmezler. yeni ahit'i kutsal kitap kabul etmez, tanah'a eski ahit denmesini uygunsuz bulurlar. eski ahit ile tanah arasındaki başlıca fark kitapların sıralanışı ve isimleridir.
2571 İbrahim Peygamber Tanrı’ya inandığı,(Bkz. Yar 15, 6) onun huzurunda ve Onunla birlikte yürüdüğü(Bkz. Yar 17, 1-2) için gizemli konuğunu çadırına kabul etmeye hazırdı: Vadedilen gerçek Oğul’un bildirilmesinin önbelirtisi olan Mamre’deki şahane konukseverlik.(Bkz. Yar 18, 1-15, Lk 1, 26-38) Tanrı tasarısını İbrahim’e açtığından beri, İbrahim’in yüreği Rab’bin insanlara olan acıması ile uyum içine girmiştir. Bu nedenle yılmaz bir güvenle onlar için şefaat dilemeye cesaret eder.(Bkz. Yar 18, 16-33)