aşk

Beni, yıllar sonra, fırtınaya yakalanmış saman çöpü misali oradan oraya savuran kuvvetli tutku. daha evvel yine burada "insanın karşısına kolay kolay çıkmayan mucizevi bir şey" olduğunu yazmıştım. zaten aşk zaman kolay olmuş ki?
bugün yine yeniden yüreğimin, kalbimdeki senin farkına vardım. aradan geçen uzun yıllarla soğuyan ve senden başkasına hiç ısınamayan yüreğim, bugün karşı kaldırımdan bana doğru yürüdüğünü görünce alev aldı. hele bir de gülümsedin ya, işte ben o ara eriyip aktım kaldırım taşlarının arasından. kendimle kendimin arasında kaldım; bir yanım yüzünü görmek, adını anmak istemiyordu diğer yanım ise nefes kadar yakınında olmak... olanca şeye rağmen yine bir gülüşünle leyla ettin beni. ben mecnun olmak istedim, mecnun gibi çöllere düşmek, uçsuz bucaksız kum denizinde tek başıma oturup sadece şu sorunu cevabını bulmak istedim. hala bir ömür yanımda olmanı istiyor muyum? bilmiyorum. ama seni hala deli gibi seviyorum. bunları şimdi sana yazacak cesaretim yok ama belli mi olur bir gün toplarım cesaretimi yüzüne söylerim. aşkın mucizeviliği de burada belki bir gün kader ağlarını örer ve farklı şartlarda karşılaşırız. o zaman kadar kendine iyi bak. seni seviyorum.