bunu bazı din adamları çok güzel yapar. kendileri milyonlarca liranın içinde sefa sürerken fakirlere ve orta tabakaya sürekli "dünya malı geçici. siz şükredin. sabredin. elbet karşılığını alırsınız" gibi din sosuna bulanmış leziz cümleleri yedirirler. hocam mevzu sadece şükürse buyrun bütün servetinizi bilimsel araştırma fonlarına bağışlayın, kanserle mücadele eden kurumlara destek olun ve mütevazı bir hayat yaşamanızı sağlayacak kadar miktarla yaşamınıza devam edin. ama yemez. ne gerek var değil mi? nasıl olsa millet cahil, okumuyor, inandığı şeyi bile bilmiyor. para dediğin dünya malı falan. yiyin milleti bakalım. bunun bir benzerine yakın zaman önce denk geldim. adı lazım değil bir adam ve borç harç içinde bir geç laflıyorlardı. borçlu genç, şu kadar borcum var, ne yapacağımı bilmiyorum demişti de zengin kişi "sen çok takıyorsun. takma. boşver ya. hayat bu. tadını çıkar" gibi absürt bir laf etmişti. aha işte aynısını yapıyorlar gözümde.

milyonlarca liraya sahip olup fakirlere şükredin demek