kitap kafe açmak
-
Düşüncede güzel fakat uygulamaya döküldüğünde vasat olan iştir.
Yukarıda bir yazar Nöbetçi Kütüphane'den bahsetmiş. İnanın sesli güldüm neden güldüğümü anlatayım. Bana da fikri çok cazip hatta harika gelmişti ilk başta. Birkaç arkadaş vizelere çalışacağız. Ben evde çalışamıyorum, dedik ki gidelim. Gittik girişte cüzi bir ücret var verdik aman ne kalabalık dedim helal olsun rabet görüyor demek ki var ülkede gelecek. Aşağı indik bir lise öğrencisinin yanına oturduk.
Yarım saat geçti kız durmadan bize bakıyor. Bende pek böyle şeylere gelemem. Tam çıkışacağım sırada ağzındaki baklayı çıkardı 'Hangi bölüm okuyorsunuz?' dedi. Yanımdaki arkadaşlar biraz sohbet etti sonunda ben bir laf dedim herkes dersine geri döndü.
Aboo ama bu kızın gözler fıldır fıldır! Kim iniyor kim çıkıyor yanındaki arkadaşına durmadan bir şey fısıldamalar. Daha sonra bu kızın yanına bir çocuk geldi 'Sizi burada daha önce görmüştüm ama emin olamadım, nasılsınız?' falan dedi. Çocuk kızın yaşlarında. Neyse kakara kikiri tabi kız. Biraz konuştular gittiler. Yarım saat geçmeden bu kızın yanına duba gibi üniversitede gördüğüme emin olduğum bir çocuk geldi ve 'Sizi daha önce burada görmüştüm. Tanışabilir miyiz?' dedi.
Ben şok. Arkadaşlarım şok.
Şimdi kimse gelip bana 'Ya onların tanışma niyeti düzgün.' demesin. Boş konuşmuş olursunuz. 'Özet geç be çok uzattın.' diyenler için de uzun lafın kısası bu ülkedeki erkeklerin kız düşürme niyetiyle kadınların ise 'entellektüel' erkek düşürme sebebiyle gittikleri yeni mekanlardır.
Fikir güzel de ülke yanlış işte.