muhabbet kuşum vardı bir tane, işte her küçük çocuk gibi bende heves etmişim aileme aldırdım bir tane. bizimle beraber 10 seneye yakın yaşadı ki bu muhabbet kuşlarının ömründe görebileceği en uzun süreymiş galiba. annem sağlık sorunları nedeniyle hastahanede kaldı 8 ay kadar, o 8 ay boyunca o neşeli muhabbet kuşu bir bitkin, yılmış gibi davranmaya başladı. annem tekrar eve geldiğindeyse yaklaşık 1 ay süre kadar daha yaşadı ve bir sabah ben okula giderken vitrinin arkasına attı kendini (ki hiç huyu değildir). vitrinin alt kısmına girmiş hayvan kendini öldürmek için. babamla vitrinin önünü kırarak filan çıkarmıştık. sonra babam onu evin yanındaki topraklık alana gömmüştü. o zaman da öyle küçük filan değilim 14 yada 15 asi bir ergendim. muhabbet kuşuna üzülür mü insan? işte o zaman çok koymuştu.

evcil hayvanın ölmesi