geceye bir şiir bırak


  • Ölümü kucaklayacak kadar geniş kolları olanlara;
    onlara…
    öyleyse biz kimiz; kimseyiz
    ıssız bir kırbaç izi taşırken sıska sırtımızda
    kırılan biri kemiğin hüzünlü “çıt” sesiyiz
    ölümün kara
    botlarıyla adım adım yaklaştığı
    çiçeksiz, kuşsuz, kedisiz
    sevinçsiz bir kuyunun dibindeyiz...
    ibrahim aymergen