7 nisan 2017 abd'nin suriye'yi bombalaması
-
genç dimağları savaş endişesine sürükleyen gelişmedir. mevzubahis üs zaten esas personeli ve teçhizatı günler öncesinden boşaltılmış bir vaziyetteydi. amerika'nın oraya bir saldırı düzenleyeceği zaten kritik makamlarca biliniyordu. üssün kullanılmaz hale gelmesi bir tarafa verilen zayiatın düşük düzeyde kalmasının esas sebebi bu. sivillerin canının hiçbir kıymet-i harbiyesi yok. zaten ufak bir üs olması ve kimyasal silahları taşıyan uçakların buradan havalanması ve israil'in güvenlik tehdidini ortadan kaldırmak için yapılan sembolik bir hamleydi. aynı zamanda rusya'nın s-400 füze savunma sisteminin de tomahawkların karşısında tırt çıktığını göstermesi açısından bir başka göstergeydi.
birçok dimağ bu saldırıyı ırak işgaliyle falan karşılaştırıyor. o dönemin konjonktüründe saddam hüseyin zaten i. körfez savaşı itibariyle global dünyadan soyutlanmıştı. ambargolar yüzünden tıbbi malzeme bile getirilemiyordu, insanlar sefil ve perişan vaziyete düşmüşlerdi. bir de saddam'ın dikta rejimi de eklenince elbette işgal için bundan daha iyi bir zemin hazırlanamazdı. dünyada on milyondan fazla gösterici savaş karşıtı yürüyüşler düzenlemesine karşın 20 mart 2003'de başkanlık sarayı'nın da arasında bulunduğu kritik hedefler tam isabetle vurulduğu andan itibaren birkaç çekimser ülke dışında tüm dünya'nın desteğini alan bir operasyon olmuştu.
amerikan askerlerinin 9 yıl içinde yediği bütün haltlara rağmen ülkede amerikan karşıtlığı %60 seviyesindedir(türkiye'de bu oran %95 civarıdır). o günlerden farklı olarak bütün avrupa yıllardır içinden çıkılmaz bir mülteci sorunuyla karşı karşıya. ülkenin beşte ikisi zaten mülteci iken amerika'nın fiilen şam'ı düşürmesi gibi bir deliliği kimse aklına getiremez, dünya kamuoyundan da destek alamaz.