Hayata mı öfkeli olmalıyım yoksa beni öfkelendiren insanlara mı? Hayatın bir suçu mu var ki? Siz bir insana kızdığınızda yattığınız yatağı suçlayabilir misiniz? İnsanlar hoşgörüden uzaklaşıp bencilliklerinde boğulurken zavallı ezilenler egoların altında kalmaya mahkum oluyorlar. Kaypaklıkla samimiyeti birbirine karıştırıp alttan almadığınızda ise bencilliğin kardeşi iki yüzlülükle karşılaşırsınız. İnsanlar bencilliklerini bırakmadıkça öfkeler dinmez. Mazlumlara istediğini yapmaya kendine hak gören mazluma tokat attığında diğer yanağını dönmesini bekleyen insanlar oldukça ne gözyaşı diner ne de içimizdeki öfke.

hayata karşı kızgın olmak