blog sözlük yazarlarının en utanç verici anları
-
Otobüsteyim, okuldan eve dönüyorum. Şu karşılıklı olan dört koltuk var ya, hah onlarda oturuyorum kulağımda kulaklık var. Karşıma bir kadın ve küçük kızı geçip oturdular. Kız bir süre beni süzdü, biraz daha süzdü. Sonra döndü annesine işaret parmağı bana dönük bir vaziyette ve dedi ki anne bu bir palyaço mu hepsi bu kadar olsa sevgili sözlük, yetmezmiş gibi kadın kızına cevap vermedi ve kız her seferinde biraz daha yüksek sesle sordu, kulaklığımı çıkarıp dedim ki hayır ben palyaço değilim bütün otobüs bize güldü, bütün otobüs.. Hayır bir de anlamadığım kısım kız beni neden palyaçoya benzetti? '*' (bkz: özgüvenim falan)