blog sözlük itiraf


  • Bugun dersten sonra sinif arkadasimla sehir merkezinde isimiz vardi biz de once yemek yiyelim dedik ve ben de en yakin arkadasimi da cagirdim birlikte yiyelim diye. O da arkadaslariyla geleceğini soyledi. 6 7 kisi oluruz diye dusunmustum, yemek yiyecegimiz yere onceden gidip masa birlestirttim. O esnada ondeki masada kardesim yaşlarında olduğunu dusundugum bir delikanli oturuyordu, tek basina. Mekandaki her masada en iki uc kisi oturuyordu, herkes arkadaslariyla birlikteydi. Herkes yanindakilerle sohbet ediyor, gülüyordu. Bu delikanli da yaninda kimse olmadığından bu insanlari izliyor, onlar Gulunce o da tebessum ediyordu. Onun adina uzuldum. Hayir kesinlikle acimadim. Gercekten genis bir cevrem var ama ona rağmen bazen yalniz kaldığımda kendimi kotu hissederim. Onun da kotu hissettigini, o insanlara gipta ettiğini dusunurek uzuldum ve yanina gidip "yalnız misin?" diye sordum. Duraksadi, güldü "ne yapacaksın?" dedi. "Yalniz yeme birazdan arkadaslarim gelecek bize katılabilirsin istersen" dedim. " yok sag ol" dedi. Gayet insancil bir hareket benimki degil mi? Ama ablasi yasindaki kizin ondan hoşlandığını düşündü muhtemelen bu delikanli. Çünkü hep boyle olmak zorundadır degil mi? Tanismayan farkli cinsiyetteki iki insanin konusmasinin "hoslanti"dan başka bir sebebi olamaz. Ne kadar zavalli bir dusunce, yazik. Halbuki ben ona bir abla sefkatiyle yaklasmistim. Neyse yine olsa yine aynisini yaparim. Belki yanlis anlamayip gelip bize katilmak isteyenler cikar. Allah nasip ederse anne olduğumda da anne, nene oldugumda da nene sefkatiyle insanlara yaklasmaya devam edecegim. Yoksa ne anneligimin ne neneligimin anlami kalir degil mi? Bir mum etrafini hep aydinlik tutmaya calismalidir, degil mi?