bugünkü blog yazım
-
günaydın ahali. ben blog yazıyorum, çok can, çok güzel bir adam getirdi buraya beni. önemsediğim için yorumlar yapıyorum, görüşlerimi açıkça belirtiyorum sözlüğümüzde. blogumda yazdığımda da facebook sayfamda paylaşıyorum, yalnızca arkadaşlarım görebiliyor. yazılarımı şanslıysam 10-15 kişi okuyor. bu 15 kişi içerisinden de şanslıysam bir tane geri dönüş alabiliyorum. yani aslında kendi kendime oynadığım bir oyun olmaktan öteye geçmiyor yazmak. oysa, yazdıklarımın ilgilenebilecek insanlara ulaşmasını o kadar çok isterim ki. kendi bloguma, kendi alanıma sığmadığımı en çok şimdilerde hissediyorum.
bu yazdığım yazı özel. bu bişeylerin başlangıcı. hissediyorum. aranızda ilgilenenleriniz olursa sevinçten deliririm. yazıda da belirttim, ne olursunuz, ilgileneceğini düşündüğünüz arkadaşınız varsa, onu önemseyin ve yazıyı gönderin. uzun süredir yaşamım, kendi üzerine çalışmalarımdan oluşuyor, şimdilerde keşfediyorum. neredeyse hiç geri bildirim alamadığım için, yıllardır aynayla konuşuyorum. yazılarım okunmaya değer mi, yoksa deliriyor muyum bana anlatın ne olur...
birileriyle gerçekten iletişemezsem eğer, yok olacağım.
yeni yazı, lütfen okuyun. size dokunacak.
ne(yi) bilmek istiyorum?