cebinde ülker naneli şeker taşırdı dedem. yolda karşılaştığı ve hiç tanımadığı insanlara, yüzlerindeki şaşkın bakışların yerini hafif bir gülümsemenin alacağı insanlara ikram etmek için. Kim bilir kaç yüzler insanın yüzünde gülümseme bırakan bu detayı hatırladıkça bir gülümseme de benim yüzümdeki yerini alır.

Bir keresinde de hırsız girmiş dedemin o horoz korkusundan insanların bahçesine giremediği derme çatma yuvasına. Uyanma sesini duyan hırsız apar topar camdan kaçarken içinde sadece kimliği olan cüzdanını düşürmüş eve. Dedem almış boş cüzdanı ve kimliği çıkmış sokaklara "adem, gel oğlum. Gel bak çorba parası da vereceğim, belli ki ihtiyacın var".

bugün yazarları gülümseten şeyler