yalnızlığın anlaşıldığı anlar
-
Bazen bir kaldırımda yürürken anımsarım yalnızlığımı. Oturmuş bir yerde çay içerken veya. Uyumadan önce mesela. Ya da ansızın çıkar karşıma. Yanımda birilerinin olması değiştirmez bu durumu. Yalnızlık öyle tek kalmak gibi bir mesele değil zira. Kalabalıklar içinde iliklerinize kadar hissedebilirsiniz. Herkes kadar benimki de. Herkesten biraz farklı belki. Ben yalnızlığımı kendimle konuşmaya başladığımda fark ederim. Belki aklımla aram yok, Adına yalnızlık koydum. Fark etmez. Birisi bir şey anlatırken başka biriyle konuştuğum da çok oldu benim. Nereye gidersem gideyim. Tek bedende iki kişiydim. Ya da tek bedenin iki gölgesiydim. Ve hep bildim. Bu yalnızlığımdan. Nereye gidersem gideyim. Kurtulamadım bu yalnızlığımdan.