sözlük yazarlarının sevgililer günü hediyeleri
-
olmayan hediyedir. olmasını da zerre istemem.
bugün iş çıkışı saat 17:00 gibi metrobüse bindim. kendimi eve atmanın hayaliyle yanıp tutuşuyorum. torium var avm. onun önündeki durakta iki tane kız bindi metrobüse. hiç bakmadım suratlarına. belli manitaları var. hediyelerini almışlar. çok mutlular. aynı zamanda çok şımarıklar. onlar binmeden önce derin düşüncelere dalarak ( ne demek çoklu evrenler teoremi deneyseldir? ) yaptığımız metrobüs yolculuğu önce kahkahalarıyla ardından gelen bir mucccccccuk sesiyle bozuldu. bağıra çağıra konuşmaya başladılar. tam o anda elimi cebime attım. acilen kulaklığımı çıkarıp, müzik dinlemem gerekiyordu, daha fazla dayanamayacaktım. öyle ortamlarda hiç duramam, nefret ederim, aşırı utanırım. lanet kulaklık yine karman, çorman olmuştu. ben uğraştıkça o karışıyordu. kulaklarım şu salak cümleleri duydu art arda:
1.girl: enişten kibar, eniştem öküz
2.girl: hıı ahmet öküz bi kere.
1.girl: yoo o kolye kaç para biliyo musn .s .s
2.girl: vıdı vıdı vıdı..... vee huzur. taktım kulaklığımı sonunda.
burada çok güzel bir sosyal mesaj verecektim ama kurduğum cümleler çok devrik oluyor. yazıyorum, okuyorum, ben bile kendi yazdığımı anlamıyorum ve siliyorum. ya aslında siz anladınız. di mi?
ilişkiler diyorum vıcık vıcık.
hee anneler gününde, babalar gününde sor söyleyeyim.