Eskiden voleybol oynuyordum, pasordum. Kardeşim liseye baslayinca onu da voleybola yonlendirdim. takima girdiğinde takimin en kucuklerindendi ve dogal olarak aslarda degil yedeklerdeydi. Ama biz iyi bir ikiliydik. Onun da pasor olmasini, takimdan ayrildigimda benim yerimi onun doldurmasini istiyordum. Ben 15 numara forma giyiyordum, o 16. Sonra ben ne yazik ki birkac yelloz yuzunden takimdan ayrildim, kardesime soylemeden. Cunku soylesem o da ayrilirdi ama ben kalip oynamasını istiyordum.bir muddet antrenman zamanlarinda ona hep bir seyler uydurup antrenmanlara gitmedim ve bir gun evde bu kararimi acikladim. Basta annem olmak uzere sonra kardesim, evdeki herkes bu kararima cok uzuldu ve kardesim de hemen ertesi gun ayrildi takimdan. Bu yuzdendir ki ikimiz de iki yildir hic takim olarak voleybol oynayamadik, hicbir maca katilmadik ama bazen antrenman yapardik. Yaklasik 8 9 aydir birlikte hic voleybol oynamamistik, hava soğuk olmasina ragmen lutfen çıkıp oynayalim" dedi " tamam" dedim ve ciktik. Birlikte oynamadigimiz sure icerisinde kendini o kadar gelistirmis ki, cok gurur duydum. Eger takimda devam etseydi kesinlikle benden daha iyi bir oyuncu olacakti. Elimde olsa bu mutlulugumu her yere yazarim. '*'

bugün yazarları gülümseten şeyler