Ne kadar öyle değilim desem de bir yerde takılıyorum. Kimi insanlar sadece kötülük için mi doğmuş? Benim canımı yakınca eline ne geçiyor? Yoksa bizim haberimiz olmadan verilen bir boşboğazlık ödülü mü veriliyor?
Sayısını unuttuğum yıllardır akraba, bayram, eş dost ziyaretinden kaçınıyorum. Biliyorum ki her ziyaret sonrası kırılmış bir kalp biraz daha yitirdiğim vicdani duygularla dönüyorum mutlulukla çıktığım evime. Benim akıttığım gözyaşları kirli ruhunuzu temizlemeye yetecek mi? Peki benim eksikliğimi öğrenmek için çabalarken sizde fazlalaşan ne oluyor?

elalem ne der diye yaşamak