"yağmurun eğik çatıyı dövdüğü bir gece yüce bir ruh girdi hayatıma sonsuza dek. o bana insandan ve dünyadan, sevgiden ve bilgelikten, acıdan ve suçtan söz ederken kitabını elimde tutup titredim, asla eskisi gibi olmayacağımı biliyordum. fyodor mikhailovich dostoyevski'ydi adı. babalar ve oğullar hakkında bu dünyaya gelmiş herkesten daha çok şey biliyordu; ve kardeşler hakkında, rahipler ve düzenbazlar hakkında, suç ve ceza hakkında. dostoyevski değiştirdi beni. budala, ecinniler, karamazov kardeşler, kumarbaz. ters yüz etti beni. soluk alabildiğimi, görünmez ufukları görebildiğimi keşfettim. babama karşı duydugum nefret eridi. sevdim zavallı, bedbaht şeytanı. annemi de sevdim,bütün ailemi. erkek olmanın çıkıp dünyaya atılmanın zamanı gelmişti.
dostoyevski gibi düşünmek ,kendimi onun hissettiği gibi hissetmek istiyordum. yazmak istiyordum. astımım vardı,
bronşitlerim iltihaplıydı. gerekli bilgileri halk kütüphanesinden aldığım kitaptan edindim. astım öldürücü müydü? olabilirdi. olsun. dostoyevski'nin sarası vardı, benim astımım. iyi yazmak için vahim bir hastalık elzemdi. ölümle baş etmenin tek yolu."

demiş john fante hakkında. sahi daha ne denilebilir ki dostoyevski üzerine?

fyodor mihayloviç dostoyevski