Bazen ortada ciddi bir sebep yokken gerilip stres yaşayabildiğimiz anlardır.
Bugün yaşadığım polis çevirmesi de o anlardan biri. Polis memuru işaret ediyor ve kenara yanaşıyorsunuz. Sonra iyi günler kimlik lütfen. Sonra anlamsız ve gıcık bir bekleme süresi. Bitmez Gibi geliyor insana. Sonra tuhaf tuhaf yüzünüze bakıyor. Bu tipten terörist çıkar mı diye analiz ediyor. Sonra bir bagaji açar mısınız. Açıyorum. Bir de bomboş bagajın uzun ve ayrıntılı incelenmesi. Ben lüzumsuz yere gerilip stres yapıyorum. En son ordan başka bir memur sabıka kaydı yok diyor. Ben sanki mahkeme salonunda beraat kararım açıklanmış gibi bir rahatlama ile içten bi oh çekiyorum belli etmeden. Belli edersem şüphe çeker gibi geliyor.
Normalde böyle gerilmem ama polis çevirmesinden kısa bir süre önce çok can sıkıcı bir telefon görüşmesi yapmıştım. Herhalde ondan oldu. Bi de fazla film izliyorum sanırım.

sebepsiz gerildiğimiz anlar