baba


  • bu neden böyle bilmiyorum sahiden? babamı sadece güzel yanlarıyla hatırlıyorum hep, ama hep. Sıcak yaz günleri eline bir gazoz şişesi, bir bardak alıp kapının önünden geçenlere ikram etmesini ve içenlerin serinleyerek "Amca sen kimsin? " demelerini yüzlerindeki sevinçle. sonra cebinde şekerle gezerek, bakkalda,mahallede büyük küçük herkesin ağzına elleriyle vermesini. Annemin küs olduğu komşuya, habersizce hediyeler götürmesi annem adına. Dört kardeş hepimize isimler takması, bizi alnımızdan öpmesi. Biz oturmadan sofraya bir lokma bile yiyememesi. Annemin sitemlerine rağmen kedileri, köpekleri bahçeye doldurup beslemesi. Kara kışta sokakta gördüğü botu yırtık kişilere bütün parasını vererek bot alması ve saatlerce yürüyerek eve gelmesi. Annemi veya bizler kırdığında, siniri geçer geçmez inanılmaz hallere girerek gönüllerimizi alması....Belki bu güzellikler mi bilmiyorum ama, ben babamın olumsuz yanlarını düşünmüyorum, düşünsem belki babasız hissederdim kendimi. Sanırım korkum bu. Çünkü, benden gayrı kardeşlerimin babamı eleştirdiğini, ona kızdığını biliyorum...öyle....