blog sözlük itiraf
-
eskiden her adımda etrafına bakıp aradığın insan öyle bir gün geliyor ki gördüğünde gülüp geçtiğin birisi oluveriyor. yazık diyorsun. yaşananlara, verilen emeklere, kurulan hayallere ve gerçekleşmeyecek hayallere yazık diyorsun. şükrediyorsun. sınavım buymuş diye. sınavım vicdanım değilmiş diye. pişman değilim hiçbir şeyden diye. ha durduramıyorsun bir şeyleri o ayrı. içindekileri bir kefeye dolduruyorsun. orada kalıyor zaten içindekiler. dışarı çıkamıyor. bağlıyorsun kefenin ağzını ki çıkmasın hiçbirisi diye. ve dönüp gülümseyerek bakıyorsun. iyi ki bağlamışım ben diyorsun. hepimizin bir ederi var da işte hayatta benimki bu değilmiş diyorsun. demek ki ne bok yersek yiyelim bizi bağrına basacak insanlar yokmuş hayatımızda. daha çıkmamışlar karşımıza. belki de hiç olmayacaktır. ama olsun. yalnız kalacağız elbet. tek başına olacağız. ama biliyorum ki o günler de geçecek nasıl bu günler geçtiyse. nasıl gülebiliyorsak artık felakete sürüklenmemiz gerekirken şimdi; o günün de bir sonu olacak ve yine güleceğiz.