Hep filmlerde olur sanırdım böyle şeyler. ya da hep başkalarının başına gelir. hiç aklımdan geçmedi bunu yaşayacağım. mutluydum çünkü, fakülte yıllarında tanıyıp sevdiğim bir yol arkadaşım vardı, beni seviyordu, ben ona tapıyordum, mutluyduk, beraber vakit geçirmek güzeldi, zorluklara beraber katlanmak güzeldi. hayatımızın en karanlık günlerini beraber aşmıştık. sonra ben evlenmek istedim, o daha çok erken dedi, yapacak çok şeyimiz var daha dedi, bekledim. sabırla bekledim. bütün kötü günlerinde yanında oldum, ona yardım olsun diye kendi işimi bitirip onunkine koştum, o daha az yorulsun diye nöbetlerinde yardıma gittim. artık 6 yıl olmuştu ve daha fazla beklemek istemiyordum. evlenmek istediğimi söyledim tekrar. bu sefer olur dedi, nişanlandık, nikah düğün tarihi aldık. mutluluktan uçuyordum. o ise benden uzaklaşıyordu, aynı şehirde haftada bir kez görür olmuştu beni, gün içinde defalarca arayan adam bir kaç günde bir arar hale gelmişti. ama ben bunu iş yoğunluğuna bağladım, aklıma hiç kötü bir şey getirmedim, devam ettim hazılıklara. tam 1 ay kalmıştı saçma sapan bir nedenden kavga çıkardığında. karşıma geçti biz artık anlaşamıyoruz ayrılmak istiyorum dedi. yapma etme diye yalvardım, günlerce ağladım. 6 yıl anlaştık da şu an mı anladın diye haykırdım. sonuç vermedi elbette, çekti gitti arkasında bir enkaz bırakarak. geriye hayalleriyle oynanmış, yıllarını verdiği adam tarafından terk edilmiş , bütün çevresinin acıyarak baktığı bir enkaz bıraktı. önce ölmeyi düşündüm, sonra onu öldürmeyi. ilk zamanlar nefes alamadığımı hissediyordum , yakında ölürüm bu acıdan diyordum. forumlara sözlüklere girip tüm ayrılık başlıklarını okuyor, başka insanların acılarıyla acımı hafifletmeye çalışıyordum.
4 yıl oldu bugün. hala yazarken gözlerim dolu. ama özlemden değil , sinirden hırstan. çünkü o adam hayatına başka bi kızla çok güzel şekilde devam ediyor. ben yapamadım onun yerine başkasını koymayı. çok istedim birisi çıksın tüm yaralarımı sarsın diye ama olmadı. ettiğim beddualar da tutmadı, ben beddua ettikçe adam yükseldi, zirveye oynadı.
bunu okuyan terk edilmiş arkadaşım, acı geçiyor ilk günkü gibi kalmıyor elbette. çoğu zaman aklına bile gelmiyor. ama sen benim yaptığım hataya düşme, en kısa sürede bir yön ver hayatına, seni mutlu edecek kişiyi bul.

23 entry daha

düğüne 1 ay kala terk edilmek