blog sözlük itiraf
-
hayatımda çözümleyemediğim en büyük sorunla karşı karşıyayım. daha önce kaçtım. lakin bunun da her sorun gibi önce kabullenip derin nefes alınıp kaçmakla sabretmenin farkını anlayıp düşünüp bir çözüme ulaştırmam gerektiğinin farkındayım. çözüm yolunu bilsem de elimde çözümün haritası yok.
bir insanla düşmanca yaşamayı asla bilemedim. kendimi sevdirmenin, bunun da insanları daha çok güldürerek yapabileceğimi düşündüm ve zekamı bu yönde geliştirdim. evet geliştirilmeye de yatkındı gerçi. ama bi insanla düşmanca yaşamayı, koz oynamayı, insanları yeri geldiğinde korkutabilmeyi, ezebilmeyi, susturabilmeyi, kırmak ya da karşı tarafı düşünüp empati kurmak değil ya da şahını da yemek değil mat etmeyi bilmiyorum. bu konuda çok savunmasızım. elimden hiçbir şey gelmiyor. onurlu bi insanla bozuşmanın da bi adabı ve haysiyeti var. lakin herkes sandığımız kadar onurlu ve düşünceli değil bu dünyada. bu konuda çok yetersizim. zekamı kullanamıyorum. bir çözüm yolu arıyorum ve bulamıyorum. nasıl iyilik edilir insanlara nasıl ne zaman yardım edilir insanların özellerinin sınırlarını nasıl bilebilirim, kendi haddimi nasıl bilebilirim hayatım boyunca bunlar için çalıştım. lakin madalyonun diğer yüzünü bilmediğiniz takdirde bunlar yetersiz kalıyor, eziliyorsunuz kimse yardım eli de uzatmıyor. bu konuda gerçekten yardıma ihtiyacım var. siz gerek siyaset deyin gerekse akıl oyunları. bana yardım edebilecek biri varsa bu konuda gerçekten yardıma ihtiyacım var. en azından kendimi ezdirmeyecek ve savunabilecek kadar bile olsa ihtiyacım var.