insanın hayatını kaydırıyor öyle böyle değil. o kadar odaklanmış bir şekilde çalışıyorsun ve sınav bitiyor. sınav çıkışı bi rahatlama hissiyatı olsa da ertesi günler çok boş geliyor. o kadar yoğun tempoya vücudunu öyle bir alıştırmışsın ki gerçekten tekrar oturup çalışası geliyor insanın. bi nevi sendrom aslında. dağlarda asker olarak görevli insanlar uzun bir zamandan sonra şehirden sıkılıyor. dağa çıkmak istiyor. kendini rahat hissedemiyor. hayatının en önemli taşlarını öyle bir dizmişsindir ki onlar çıkınca boşluğu dolduramıyorsun, sıkılıyorsun, yapamıyorsun. sanırım insan da böyle yaşıyor. yoksa bir ömür (artık kaç sene olursa) bir şeylerle uğraşmadan, bir şeyleri düzenleyip hayatındaki taşları oturtmadan yaşanmaz ki.

oturup ders çalışmak