kendini karar vermeye zorlamak
-
az önce aklıma gelen düşünce. önce kendimle ilgili bir kaç bilgi vermem gerek. ben erteleme alışkanlığı olan biriyim ve gerçekten hiçbir şey yapmadan günler geçirebiliyorum. aslında benim gibi birinden yazı yazması beklenemez ama yaşadığım süre boyunca aklıma aniden çakan bir şimşek gibi düşen düşünceleri yazmaktan çok zevk alıyorum. bu yazıyı normalde karalama defterime yazacaktım fakat bu konu hakkında başka insanların da yorumlarını almak güzel olur diye düşündüm.
herkes gibi benim de şuan hayatın sunduğu yapmam gereken şeyler var. az önce okuduğum bi' yazı sonucunda asıl sebebi bulmak için kendimi zorladım ve şuan başım ağrıyor.'*' asıl sebebimi buldum sanıyorum(tabi ki bunu zaman gösterecek) ve bence bir çok insanın da asıl sebebi bu. yıllardır diğer bir çok mesaj gibi bilinçaltımıza işlenen bir olgu var. (bkz: karar vermek)! bununla ilgili yazılar, atasözleri, telkinler illaki duymuşsunuzdur. açıkcası üşengeç biri olarak sorumluluk almaktan kaçmak benim için bir hobi ve karar almak demek sorumluluk yaratmak demek. artık karar almayacağım demiyorum. sadece bunu artık dert etmemeyi düşünüyorum.
biraz uzun bir girişten sonra ana konuya gelelim. bir örnek vererek açıklayayım. şuan bir ilişkim var ve gerçekten de (bkz: hayatta istenilenlerin en beklenmedik anda olması) tanımına uyarcasına olan bir gelişme. bu olaydan önce tamamıyla yalnız ve kendi kendine yetebilen biri olmayı planlıyordum ve anlayabileceğiniz üzere bu olay hayatımı altüst etti. bırakmak ya da devam etmek arasında karar vermek zorunda bıraktım kendimi ta ki şuana kadar. hiçbir şey evet ya da hayır değildir felsefesiyle başka bir yol buldum ve sorumluluğu karşı tarafa atıyorum. ben hayatımı değiştirmeyeceğim ve karşı taraf buna karar verecek. hangi kararı verirse versin yaşamım bundan etkilenmeyecek.
hadi örnekleri çoğaltıp hipotezimi güçlendirelim. spor yapmam gerek ve buna karar vermekte zorlanıyorum çünkü üşengecim. hipotezi buna uyarlarsak. kesin bir karar vermiyorum. kesin spor yapacağım ya da yapmayacağım diye bir şey yok. istersem yapacağım, istemezsem yapmayacağım. yine yaşamımı etkileyen bir şey olmadı.
kısaca demek istediğim. karar alıp hayatımı ona göre düzenlemek yerine kararları hayatıma göre esneteceğim. çünkü bir şeye bunu yapmalıyım diye kendimi zorladığım an her şeyi batırdığımın farkındayım. yapmasam da olur dediğim de ise "yapmalıydım" diye pişmanlık çekiyorum. e o zaman. arasıra yapıp arasıra yapmamam ne farkeder ki?
her zamanki gibi sonucu bağlayamadım ama olsun. kendini karar vermeye zorlamak kötü bir şey.