Öğlen metroya yetişmeye çalışıyordum. Elimdeki boş su şişesini çöp kutusunun yanından geçerken atayım dedim. Fakat 50 cm mesafeden basket atamadım. Tam yerden şişeyi alacaktım ki tanımadığım biri benden önce davranıp şişeyi alıp çöpe attı. Sonra da 'olur böyle şeyler' deyip beni teselli etti ve teşekkür etmeme bile müsade etmeden hızla uzaklaştı. Hatırladıkça gülümsüyorum. İtiraf edeyim uzun zamandır bana yapılan en iyi jest idi bu.

bugün yazarları gülümseten şeyler