hayata dair gülümseten detaylar


  • lise sonda iken dershaneye gidiyordum.otobüs beklerken seyyar pilav arabasını * gördüm.şimdi bi yandan açlık var ama bir yandan da cebimde az para var.boşa harcamak istemiyorum yani.sonra bırak oğlum kim bilir içine ne katıyorlar diyerek kendimi kandırdım* ve bindim otobüse.

    geçtim oturdum köşeye ve taktım kulaklığımı.bir yandan müzik dinleyip bir yanda snapchat'te takılıyordum.bi tane dümbük arkadaşım kadıköy'deki bir pilavcıdan -bilenler bilir- bir fotoğraf atmış.şimdi böyle salatalı falan ama canım nasıl çekti.kendimi ulan ne kadar aptalım alsaydım bi tabak ne olacaktı sanki falan diye azarladım.yarın kesin giderim falan diye içten içe kafamda kurdum.yol bitti indim otobüsten eve doğru yürümeye koyuldum.

    eve girdim, tam odama doğru yöneliyordum ki bi koku var evde.sanki böyle içime huzur veren bi koku.koştum mutfağa doğru ve annemin pilav yaptığını gördüm.yemek için sabırsızlanıyordum böyle.o his çok garipti.sonra yumuldum tabi.

    ve param cebimde kaldı.